Το blog των Λαμπράκηδων

Και το Συμβούλιο της Ευρώπης κάνει ανίερους συμψηφισμούς

Σεπτέμβριος 4th, 2017

Στην προηγούμενη ανάρτησή μας επεσήμαινα, σχετικά με την πρόσφατη επιστολή του Μίκη στα “ΝΕΑ”: “Είχε προηγηθεί κι άλλη σχετική παρέμβασή του στο Συμβούλιο της Ευρώπης, που θα αναρτήσουμε σε δοθείσα ευκαιρία. Αυτή ήταν καμιά δεκαετία πριν. Δεν έχω πρόχειρη αυτή τη στιγμή την ημερομηνία. Αλλά αποδεικνύει και η τότε στάση της Ευρώπης, όπως και η σημερινή, ότι οδηγούμαστε σε επικίνδυνους δρόμους. ”
Άργησα πάρα πολύ να προχωρήσω σ’ αυτή την ανάρτηση, γιατί με τα έντονα καιρικά φαινόμενα είχα ζημιές και είχα αποκλειστεί από πλευράς  διαδικτύου. Η Ελλάδα μπήκε στο 21ο αιώνα, έστειλε δορυφόρο, αλλά κανείς δε λαμβάνει υπόψη την ίδια τη φύση, που πάντα βρίσκεται πολύ μπροστά από μας και τη φημολογούμενη πρόοδό μας στην επιστήμη. Αυτή η φύση, που δημιούργησε σ’ εμένα προβλήματα, επιφυλάσσει εκπλήξεις δυσάρεστες σε όσους νομίζουν πως όλα είναι καλά πορεύονται και πως είναι οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού.
Το 2005, λοιπόν, ο Μίκης επεσήμαινε αυτό που πρόσφατα ζήσαμε και συζητήσαμε. Αποδείχτηκε όχι μόνο ότι είναι ένας άνθρωπος εξαιρετικά διορατικός, αλλά – και κυρίως – ότι ποτέ δεν πρέπει να πάψουμε να έχουμε τα κεραίες αναπτυγμένες για τις ύποπτες συναλλαγές, για την ωραιοποίηση ή την παραποίηση των δεδομένων, για την παραχάραξη της Ιστορίας, για τη φαλκίδευση της ζωής μας, για το κόντεμα των ονείρων μας.
Η κίνηση τότε ήταν πιο θεσμική. Το Συμβούλιο της Ευρώπης είχε αναλάβει δράση για την εξίσωση εγκλημάτων και εγκληματιών, κομμουνισμού και ναζισμού, θυμάτων και θυτών.
Αξίζει τον κόπο να την ξαναδιαβάσουμε αυτή τη δήλωση και να την κρατάμε για μελλοντικές αναφορές. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Ο Μίκης για τον “νεόκοπο” αντικομμουνισμό

Αύγουστος 28th, 2017

Διάβάσα πως ο Μίκης πήρε θέση στη “διαμάχη” των ημερών μας, που ακόμα καλά κρατεί. Μιλώ για την αντικομμουνιστική υστερία που αναδύεται επιθετικά και χυδαία, τόσο σε ελληνικό επίπεδο όσο και σε ευρωπαϊκό .
Ο λόγος του Μίκη είναι προσωπικός, αλλά και βαθιά ιστορικός, για μια γενιά που έζησε το φασισμό και τα ενεργούμενά του στο πετσί της.
Απευθύνει την επιστολή του στην εφημερίδα τα “Νέα”, το όργανο του πρώην Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ). Η έκφραση με την οποία ανοίγει την επιστολή του είναι: “Με τρομάζει η αντικομμουνιστική υστερία που κατακλύζει την εφημερίδα σας”. Και αυτό το γράφει ο Μίκης, που έχει εμπιστευτεί το πνευματικό του έργο στο Μέγαρο Μουσικής, του Ιδρύματος Λαμπράκη.
Είχε προηγηθεί και άλλη σχετική παρέμβασή του, στο Συμβούλιο της Ευρώπης, που θα αναρτήσουμε σε δοθείσα ευκαιρία. Αυτή ήταν καμιά δεκαετία πριν. Δεν έχω πρόχειρη αυτή τη στιγμή την ημερομηνία. Αλλά αποδεικνύει και η τότε στάση της Ευρώπης, όπως και η σημερινή, ότι οδηγούμαστε σε επικίνδυνους δρόμους.
Κανείς δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι σε καιρό πολέμου – και μάλιστα εμφύλιας σύρραξηςης – δεν έγιναν εγκλήματα από όλες τις πλευρές. Τα πάθη είναι τόσο έντονα, ο κίνδυνος τόσο μεγάλος, που ο άνθρωπος γίνεται θηρίο.
Πέρα από αυτή την διαπίστωση, όμως, είναι εγκληματικά ανιστόρητο και άκρως κοινωνικά και πολιτικά επικίνδυνο να φτάσουμε να εξισώνουμε το θάνατο και την καταστροφή που έσπειρε ο ναζισμός με την ιδεολογία του κομμουνισμού και την όποια εφαρμογή του, με όσα λάθη και βιαιότητες κι αν έγινε αυτό . Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

4. Οι θάλαμοι αερίων

Αύγουστος 18th, 2017

Το τέταρτο μέρος του αφιερώματός μας στο βιβλίο «Σκέψου Άνθρωπε», είναι μια τραγική αναφορά στους «θαλάμους αερίων».
Ακολουθεί και εδώ φωτογραφικό υλικό, φρικτό, ομολογουμένως. Ξέραμε αρκετά, ή τουλάχιστον έτσι πιστεύαμε. Η περιγραφή μας ξεπέρασε, αλλά και δοκίμασε τις αντοχές
της συνείδησής μας.
Τόση επιστήμη, τόσες γνώσεις για την ανθρώπινη δύναμη και για τον ανθρώπινο οργανισμό, να καταναλώνονται για την εξόντωση του ανθρώπινου είδους! ….. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Ο Μίκης από τη Ζάτουνα – Αρχείο 3

Αύγουστος 11th, 2017

Η επιστολή αυτή γράφτηκε από τον Μίκη – όπως δηλώνεται και στο τέλος της – στη Ζάτουνα λίγο πριν το τέλος του 1968.
Ο Μίκης εξορίζεται στην όμορφη Ζάτουνα, στα δύσκολα Αρκαδικά βουνά. Τότε κρίθηκαν “κατάλληλα” τα αρκαδικά χωριά ως τόπος εξορίας και απομόνωσης. Ανεξάρτητα από το ότι ο Μίκης κατάφερε με την πνευματικότητα, την δημιουργικότητα και την ανθρωπιά του να κερδίσει την αγάπη και την εκτίμηση των ελάχιστων, τότε, κατοίκων αλλά και των πολλών προσωπικών φυλάκων του.
Τα δύσκολα χρόνια της Δικτατορίας βρίσκονταν στην οδυνηρή αρχή τους. Οι εξόριστοι, όσοι υφίσταντο βασανιστήρια, οι φυλακισμένοι, οι νεκροί όλο και πλήθαιναν. Και η πλειοψηφία άρχισε να βυθίζεται στην άγνοια και τη λήθη. Μέχρι η πλειοψηφία να συνειδητοποιήσει την λαίλαπα που είχε επέλθει.
Η επιστολή αυτή προς τον Ούθαντ, Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. τότε, είχε ως στόχο την κινητοποίηση ατόμων, παραγόντων, θεσμών και κοινής γνώμης για το σκοτάδι που βασίλευε στην Ελλάδα.
Μέσα από την προσωπική του περίπτωση, την αναγνώρισή του, παρουσίαζε το αποτρόπαιο πρόσωπο των χουντικών.
Η επιστολή αυτή – μέσα από τα χέρια έμπιστου και αγαπημένου προσώπου του ευρύτερου οικογενειακού περιβάλλοντος, με μεθόδους προφύλαξης, κατέληξε στα χέρια του Γιάννη Θεοδωράκη, του αδερφού του Μίκη , μετά από τα δικά μου, στην INDESIT, και μέσα από άλλες “υπόγειες” διαδρομές, στην Ιταλία και από εκεί ξεκινούσε ο δρόμος για τους τελικούς αποδέκτες. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Ο υψηλότατος Μίκης

Αύγουστος 9th, 2017

Ένα κείμενο του Νότη Μαυρουδή για τον Μίκη τάραξε τα βαλτωμένα νερά του Αυγούστου. Το βρήκαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το επιβεβαιώσαμε και αναζητώντας το στην προσωπική σελίδα του Νότη Μαυρουδή.
Ήταν ένα δυνατό χαστούκι. Μια συναισθηματική έγερση. Μια φωνή δύναμης και βαθιάς εκτίμησης και αγάπης.
Είχε κυριαρχήσει η φράση του Μίκη πως είναι πλήρης ημερών.
Ο Νότης “αποκατέστησε” τη θλίψη που είχε κατακαθίσει στις ψυχές. Δεν είναι εύκολη η αποδοχή πως ο Μίκης είναι «γέροντας», πως ο Μίκης ολοκλήρωσε την πορεία του, πως είναι «πλήρης ημερών». Είναι απλώς 92 χρόνων. Δημιουργός. Που συνεχίζει να μας εκπλήσσει, να κινητοποιεί τη συνείδηση ​​και τη σκέψη.
Προσυπογράφοντας το κείμενό του και εκφράζοντας την ελπίδα να το διαβάσει και ο Μίκης το αναδημοσιεύουμε και εμείς. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

H καταναγκαστική εργασία

Αύγουστος 3rd, 2017

Συνεχίζουμε με το τρίτο μέρος του αφιερώματός μας στο βιβλίο «Σκέψου Άνθρωπε» , που αποτελεί μια ανάλυση για την καταναγκαστική εργασία που προσέφεραν οι «υγιείς» κρατούμενοι.
Ακολουθεί και εδώ φωτογραφικό υλικό, το οποίο καταγράφει την υποχρεωτική εργασία «προσφορά» . Τα όρια δεν υπήρχαν: μόνο ο θάνατος.
Εξάλλου, η «λίστα των εργαζομένων» ανανεωνόταν συνεχώς από τους
κατακτημένους λαούς.
Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Μίκης Θεοδωράκης – Η βελανιδιά μας

Ιούλιος 29th, 2017

29 Ιουλίου 1925

Τότε φάνταζε σαν μια μέρα όπως όλες οι άλλες, σήμερα 29 Ιουλίου 2017 γιορτάζουμε τα 92α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη. 92 χρόνια μεγαλοσύνης, προσφοράς, αγωνιστικότητας και αστείρευτου ταλέντου που μας σφράγισαν και μας καθορίζουν ως Έλληνες. Ο άνθρωπος που με την δράση αλλά και την μουσική του ξεπέρασε τα στενά όρια της πατρίδος μας και έγινε Παγκόσμιος.  Ο Μίκης ανήκει στο DNA της Ελλάδας, αγωνιστής με μάτια που πετάνε σπίθες και φωνή που ενώνει τις φωνές όλων των Ελλήνων. Εμείς σαν blog του ευχόμαστε να ζήσει ευτυχισμένα και δημιουργικά για πολλά χρόνια ακόμη. Η πατρίδα μας στους δύσκολους καιρούς που περνάει τον έχει ανάγκη ως φως στο σκοτάδι που μας έχουν ρίξει….Τον έχουμε ανάγκη απλά και μόνο με την ύπαρξη του και τους αγώνες που έχει προσφέρει…..Για μας είναι και θα είναι πάντα Η ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ ΜΑΣ…..

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Nα μάθεις να φεύγεις

Ιούλιος 26th, 2017

Το κείμενο που παραθέτουμε σήμερα το είχαμε “αλιεύσει”, καιρό πριν, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μας άρεσε πολύ, τότε. Ήταν και η ψυχολογία και η διάθεση της εποχής που μας έκανε να το κρατήσουμε στα καλά φυλαγμένα χαρτιά μας.
Θεωρούμε ότι εκφράζει αλήθειες δυνατές, που ταρακουνούν συνειδήσεις και μπορούν να βοηθήσουν ανθρώπους που βυθίζονται στην εξάρτηση από τα συναισθήματα και τις σχέσεις τους. Κρύβει δυναμισμό.
Όταν το βρήκαμε, έφερε υπογραφή που δήλωνε ότι το κείμενο είχε γράψει ο Μενέλαος Λουντέμης. Εκτοτε, διαπιστώσαμε πως υπήρχε έντονη αμφισβήτηση ως προς την ταυτότητα του συντάκτη του κειμένου. Δεν κατορθώσαμε να βρούμε άκρη ως προς αυτό το ζήτημα. Κι είναι αλήθεια πως, σε κάποια σημεία, ο συναισθηματισμός και η “επιθετική αγανάκτηση” έχουν έντονα προσωπικό χαρακτήρα. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε – όχι να πιστεύουμε – ότι ίσως να μην είναι κείμενο του Λουντέμη, ενός αγωνιστή της Αριστεράς, ενός ανθρώπου που εξορίστηκε και κυνηγήθηκε, γιατί βαθιά πίστευε στους συλλογικούς κοινωνικούς αγώνες, που στα έργα του φάνηκε να ξεπερνά το ατομικό υπέρ του συλλογικού. Σ’ έναν αγωνιστή που δεν έφυγε από τη διεκδίκηση, δεν υποχώρησε, δεν παραδόθηκε…
Σε όποιον κι αν ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα, το κείμενο διατηρεί τη δύναμή του. Κυρίως τη δύναμη με την οποία άγγιξε τη δική μας ψυχή. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Από το Αρχείο του Παληοτάκη Νο2

Ιούλιος 20th, 2017

Σήμερα επιλέξαμε να παρουσιάσουμε από το Αρχείο του Παληοτάκη το επίσημο Έγγραφο Εκτόπισής του ως επικίνδυνου Κομμουνιστή στο Στρατόπεδο Λακκίου Λέρου. Ο Παληοτάκης ήδη από τις 10/5/1967 βρισκόταν εκτοπισμένος στη Γυάρο. Παρουσιάζουμε την απόφαση 5 της επιτροπής δημόσιας ασφαλείας Αττικής για τον ίδιο αλλά και άλλους 121 ομοϊδεάτες του.

Ο ίδιος διατήρησε το έγγραφο αυτό, με το σκοπό – όταν θα δοθεί η ευκαιρία – να τιμήσει όλους όσοι εκτοπίστηκαν, γιατί δεν πρόδωσαν την ιδεολογία τους. Κι όχι μόνο αυτό. Δεν του αρκούσε, όπως μας εκμυστηρεύτηκε. Ήθελε να κρατήσει στη μνήμη των επόμενων γενεών αλλά και στην ιστορική συνείδηση ότι τα καθεστώτα της βίας, της φασιστικής θηριωδίας είναι πάντα έτοιμα να κατακρεουργήσουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και χρησιμοποιούν όλα τα μέσα – ακόμη και τους επιστήμονες επιστρατεύουν – προκειμένου να πετύχουν το στόχο αυτό. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

2. Η δημιουργία των στρατοπέδων εξόντωσης

Ιούλιος 13th, 2017

Συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος του αφιερώματός μας στο βιβλίο «Σκέψου Άνθρωπε», που αποτελεί μιαν ανάλυση για τη δημιουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης και για την παράλογη «λογική» της δημιουργίας τους.

Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό, που αποτυπώνει τους χώρους που στήθηκαν αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα οποία – όπως υποστηρίζει και ο συγγραφέας – είχαν ως απώτερο στόχο τους να λειτουργήσουν ως στρατόπεδα εξόντωσης εκατομμυρίων ψυχών.

Τα στρατόπεδα εξόντωσης που δημιουργήθηκαν από τους ναζιστές από τον πρώτο χρόνο άσκησης της εξουσίας τους στη Γερμανία (1933) δεν ονομάστηκαν, φυσικά, με τέτοια ορολογία από τους εμπνευστές τους: χρησιμοποιήθηκε η πιο γνωστή ονομασία τους ως στρατόπεδα συγκέντρωσης, και ισχυρίζονταν ότι σ’ αυτά εγκλείονταν οι «ακοινώνητοι»,  όσοι χρειάζονταν να «επανεκπαιδευτούν» στην κοινωνική ζωή, και μ’ αυτή τη λογική οδηγούσαν σε απομόνωση και εξόντωση όσους δεν παρείχαν εγγυήσεις ότι μπορούν να ενταχθούν και να είναι χρήσιμοι στη γερμανική κοινωνική ζωή: κοινοί εγκληματίες, Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, άλλοι που κρίθηκαν ως εχθροί του καθεστώτος χωρίς να προηγηθεί κανενός είδους δικαστική διαδικασία, όλοι όσοι απειλούσαν να «μολύνουν» – με την παρουσία τους – την κοινωνία της «Άριας φυλής». Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »