Επιστολή Μίκη Θεοδωράκη

Εδώ και κάποιες μέρες έχουμε διαβάσει τη νέα δήλωση-επιστολή του Μίκη, με την οποία δηλώνει – στο τέλος του κειμένου – ότι θα επιθυμούσε να διαδοθεί μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και από πολλούς άλλους φορείς. Η επιστολή αυτή ήταν δημοσιευμένη στον “Θεοδωρακισμό”. Ακολουθούσαν, εκεί, και τρία σχόλια με τα οποία οι συντάκτες τους δήλωναν την απόλυτη συμφωνία τους με όσα γράφονταν στο κείμενο του Μίκη, ενισχύοντας σε υψηλούς τόνους τις απόψεις που διατυπώνονταν
Είπαμε να την αναδημοσιεύσουμε, αλλά κυριαρχεί μέσα μας ένας δισταγμός και μια πικρία. Το σκεφτήκαμε πολύ και αφήσαμε να περάσουν μέρες, πριν την παρουσιάσουμε και από το blog των Λαμπράκηδων. Μας “ξένισε” – αλήθεια είναι – η άποψη που μοιάζει να βγαίνει από τη σκέψη και το στόμα του Μίκη. Εμείς, που ζήσαμε τόσα χρόνια αγώνων και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μαζί του, δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι είναι δυνατόν να κάνει τέτοιου είδους προτάσεις. Εκτός κι αν αδυνατούμε πια να κατανοήσουμε το σκεπτικό του και τις κινητήριες δυνάμεις της επιχειρηματολογίας του.
Στο κείμενο υπάρχουν “διαπιστώσεις” και “εκφράσεις” που μας στενοχωρούν. Όχι γιατί δεν αγγίζουν μέρος της αλήθειας και της σημερινής ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας. Αλλά, παρόλη τη δυσκολία που κι εμείς έχουμε να αποδεχθούμε το είδος διακυβέρνησης που ασκεί μια αριστερή σχετική πλειοψηφία, παρά την πληγή που στάζει μέσα μας αίμα, αδυνατούμε να χωνέψουμε – ακόμη, ελλείψει ατράνταχτων αποδείξεων – τη “διαπίστωση” ότι “Ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα μείνει στην ιστορία ως η δεξιότερη από όλες τις κυβερνήσεις της Ελλάδας από το 1831 ως σήμερα”. (Να σημειώσουμε εδώ πως οι έννοιες “Δεξιά” κι “Αριστερά” εμφανίστηκαν πολλές δεκαετίες μετά το 1831!…). Εμείς, που δοκιμάσαμε στο σώμα, στην ψυχή και στη συνείδησή μας τη δεξιά – έως και φασιστική – βία και αυθαιρεσία δεν ξέρω, αν μπορούμε να διατυπώνουμε τέτοιες απόψεις. Φυσικά, ο καθένας έχει την ελευθερία να εκφράζεται και να διατυπώνει απρόσκοπτα την άποψή του.
Και πάλι θα επισημάνουμε πως το μηδενιστικό κι εμφυλιοπολεμικό κλίμα που υφέρπει – κυρίως στα σχόλια και τις απόψεις που ακολουθούν, στο Θεοδωρακισμό, μετά το κείμενο του Μίκη – είναι άκρως επικίνδυνο για τη χώρα, ακόμη κι αν αυτή η χώρα δεν απολαμβάνει την ανεξαρτησία της. Άλλωστε, πότε υπήρξαμε ανεξάρτητοι και κύριοι της μοίρας μας ως Λαός; Τη μεγαλύτερη ζημιά η σημερινή Κυβέρνηση την έχει κάνει στην Ελλάδα ή έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης και οι προηγούμενες;
Πράγματι, μπορεί η ζημιά να αποβεί μεγάλη για την Αριστερά! Αλλά, για τη χώρα είναι η μεγαλύτερη που έχει μέχρι τώρα υπάρξει;;; Ας σοβαρευτούμε, σύντροφοι και φίλοι!!! Η μνήμη ακόμη υπάρχει, αγαπητοί σχολιαστές. Δεν εγκαταλείψαμε, είμαστε ακόμα ζωντανοί και θα φωνάζουμε με όλη τη δύναμη που μας απομένει, όποτε καταστρατηγούνται οι αξίες και τα δικαιώματά μας.
Και, φυσικά, δεν έχουμε καμιά διάθεση να δώσουμε τα “εύσημα” στη σημερινή αντιπολίτευση, που κουβαλά ένα τόσο βαρύ και μαύρο παρελθόν, που συμμετείχε στην καταβύθιση της χώρας στα μνημόνια και στην απώλεια της ανεξαρτησίας μας.
Προτιμώ να ζητήσουμε από το Λαό μας να έχει “πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας” και της συνείδησής μας.

Παληοτάκης

Αγαπητέ Σπινθήρα,

Οφείλω μια εξήγηση σε σχέση με τις «Κοινοπραξίες» γιατί κινδυνεύω να θεωρηθώ ως Μνημονιακός. Διότι ορισμένοι μπορεί να υποθέσουν ότι οι «κοινοπραξίες» μπορούν να εφαρμοστούν σε συνθήκες όπως οι σημερινές με την παράδοση της ανεξαρτησίας και του εθνικού μας πλούτου στους ξένους.

Στο πρόγραμμα της «Σπίθας» διευκρινίζουμε με μεγάλη σαφήνεια ότι προϋπόθεση για να εφαρμόσουμε ως λαός ένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, είναι η κατάκτηση της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Σήμερα, η κυβέρνηση και τα κόμματα που έχουν δεχθεί το Μνημόνιο είναι ουσιαστικά υπόδουλοι, οπότε δεν έχουν καμιά δυνατότητα για ανάπτυξη της χώρας. Τουναντίον, δέχονται να εφαρμόσουν μέτρα που οδηγούν στην υπανάπτυξη και στην φτωχοποίηση του λαού.

Επομένως τις κοινοπραξίες μπορούν να τις εφαρμόσουν μόνο οι ελεύθεροι και ανεξάρτητοι Έλληνες.

Και κάτι άλλο: Το κουτσούρεμα των θεσμών του Πολιτεύματος δίνει την δυνατότητα σήμερα στον Αλ. Τσίπρα να κυβερνά ακόμα και με 1%, φτάνει να έχει την πλειοψηφία στην Βουλή. Ας δούμε τα χαρακτηριστικά αυτής της πλειοψηφίας: Θεωρώ ότι κατ’ ουσίαν έχει μεταβληθεί σε μια Ανώνυμη Εταιρία με 153 προνομιούχους μετόχους. Γιατί προνομιούχους; Γιατί τα έσοδά τους από το Εθνικό Λογιστήριο είναι τα μόνα σταθερά σε σχέση με τα έσοδα και τις οικονομίες όλων των υπολοίπων Ελλήνων που ακολουθούν ελεύθερη (συνεχή) πτώση.

Δηλαδή ο ελληνικός λαός τους πληρώνει από το τρομακτικό έλλειμμα το οποίο έχει δημιουργήσει η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ παρά το γεγονός ότι έχουν μεταβληθεί σε ένα αιωρούμενο μπαλόνι. Γιατί μπαλόνι; Μα γιατί στέκονται στον αέρα, δεδομένου ότι το υπόβαθρο που τους ανέδειξε και τους στήριξε ώστε να γίνουν πλειοψηφία, έχει προ πολλού κοντύνει κατά τα δύο τρίτα. Με άλλα λόγια, εάν ο Αλ. Τσίπρας από το 15% πάει στο 10% και μετά στο 5% και μετά στο 1% (υποθετικά μιλώ βεβαίως), αυτό σημαίνει ότι οι κοινοβουλευτικές ομάδες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ πρέπει να έχουν τα ίδια ποσοστά πτώσης, οπότε υπό τις συνθήκες του ακέραιου και όχι του κουτσουρεμένου Συντάγματος θα είχαν φυλλορροήσει προ πολλού.

Υπάρχει λύση; Μόνο εάν παραιτηθούν όλοι οι βουλευτές της Αντιπολίτευσης, οπότε η Βουλή θα είναι αδύνατον να λειτουργήσει. Εάν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ συνεχίσουν (πράγμα σχεδόν αδύνατο), τότε θα γελοιοποιηθούν και μαζί τους και η χώρα μας. Στην περίπτωση αυτή, υποθέτω ότι η μόνη λύση είναι οι εκλογές. Και σε όσους εξακολουθούν να πιστεύουν στο σύνθημα «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά», απαντώ «Ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα μείνει στην ιστορία ως η δεξιότερη από όλες τις κυβερνήσεις της Ελλάδας από το 1831 ως σήμερα. Κι αυτό γιατί πέραν της καταστροφικής πολιτικής που επέβαλε εις βάρος του λαού μας, υπέγραψε συνθήκες με τις οποίες παρέδωσε στους ξένους το μέλλον της χώρας για πολλές δεκαετίες μπροστά!

Θα ευχόμουν αυτές οι απόψεις μου να διαδοθούν με κάθε μέσον έως ότου φτάσουν στα αυτιά των ηγετών των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Θα μπορούσα να κάνω προς αυτούς μια δημόσια έκκληση. Όμως προτιμώ το δρόμο της διαφώτισης της κοινής γνώμης. Υπάρχει το Ιντερνετ, οι εφημερίδες, τα Σωματεία και οι προσωπικότητες. Μόνο βιαστείτε, γιατί η χώρα μας διαλύεται.

Αθήνα, 26.9.2017

Μίκης Θεοδωράκης

Παληοτάκης
Για το blog των Λαμπράκηδων
www.lamprakides.gr/blog

Leave a Reply