Από το Αρχείο του Παληοτάκη Νο2

Σήμερα επιλέξαμε να παρουσιάσουμε από το Αρχείο του Παληοτάκη το επίσημο Έγγραφο Εκτόπισής του ως επικίνδυνου Κομμουνιστή στο Στρατόπεδο Λακκίου Λέρου. Ο Παληοτάκης ήδη από τις 10/5/1967 βρισκόταν εκτοπισμένος στη Γυάρο. Παρουσιάζουμε την απόφαση 5 της επιτροπής δημόσιας ασφαλείας Αττικής για τον ίδιο αλλά και άλλους 121 ομοϊδεάτες του.

Ο ίδιος διατήρησε το έγγραφο αυτό, με το σκοπό – όταν θα δοθεί η ευκαιρία – να τιμήσει όλους όσοι εκτοπίστηκαν, γιατί δεν πρόδωσαν την ιδεολογία τους. Κι όχι μόνο αυτό. Δεν του αρκούσε, όπως μας εκμυστηρεύτηκε. Ήθελε να κρατήσει στη μνήμη των επόμενων γενεών αλλά και στην ιστορική συνείδηση ότι τα καθεστώτα της βίας, της φασιστικής θηριωδίας είναι πάντα έτοιμα να κατακρεουργήσουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και χρησιμοποιούν όλα τα μέσα – ακόμη και τους επιστήμονες επιστρατεύουν – προκειμένου να πετύχουν το στόχο αυτό.

Η προηγούμενη ανάρτηση στο blog των Λαμπράκηδων αφορούσε στα στρατόπεδα εξόντωσης των “αντιφρονούντων” πάσης φύσεως που έστησαν οι ναζί. Ο στόχος των δικτατόρων της ελληνικής χούντας δεν απείχε πολύ από αυτό που οι απανταχού ναζιστές επιδιώκουν: την υποταγή, την εξολόθρευση όσων δεν υπηρετούν την ιδεολογία τους, το ποδοπάτημα της διαφορετικότητας, την εξαφάνιση της Δημοκρατίας, της Ισότητας, της Ελευθερίας.

Τα πρόσφατα γεγονότα, οι αποφάσεις των δικαστών, που κυνηγούν και καταδικάζουν την ιδεολογία, αλλά ανέχονται – σε βαθμό εξοργιστικά και προκλητικά ύποπτο – την ασυδοσία των οικονομικά ισχυρών, παρότι αυτοί εμπλέκονται σε βαριά αδικήματα, σύμφωνα με όσα στοιχεία έχουν παρουσιαστεί μέχρι τώρα, όλα αυτά μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ήταν ο καταλληλότερος καιρός, ώστε να δημοσιευτεί αυτή η απόφαση εκτόπισης του Παληοτάκη στο Λακκί της Λέρου, η οποία ακολούθησε την αρχική εξορία του στη Γυάρο. Ο ίδιος ο Παληοτάκης συμφώνησε με την επιλογή μας αυτή.

Και για να γίνει κατανοητό, γιατί συνδέουμε αυτό το έγγραφο με τη σύγχρονη πραγματικότητα, θα παραθέσουμε – μεταγράφοντας στη δημοτική γλώσσα – το σκεπτικό της εξορίας των 121 ανθρώπων στη Λέρο. Γιατί αυτό που έχει ιστορική, κοινωνιολογική, πολιτική αξία δεν είναι η εξορία αυτή καθαυτή. Αυτό ήταν μια συνήθης πρακτική για πολλές δεκαετίες στην ελληνική πραγματικότητα. Αυτό που μας τρομάζει στη “συγγένειά” του με όσα ακούμε να σχολιάζονται σήμερα είναι το σκεπτικό με το οποίο “δικαιολογούν” την απόφαση να εξορίσουν αυτούς τους αγωνιστές, αλλά και χιλιάδες άλλους, σε ξερονήσια, μακριά από κάθε μορφή κοινωνικότητας.

Το σκεπτικό, λοιπόν, είναι το ακόλουθο:

“Επειδή από τη μελέτη των προτάσεων που έγιναν προκύπτει ότι όλοι είναι στελέχη του ΚΚΕ/ΕΔΑ, με εκτεταμένη κομμουνιστική δράση κατά το παρελθόν.
Επειδή αυτοί – όπως προέκυψε από την παρακολούθηση που τους έγινε – εργάζονταν με φανατισμό για την επικράτηση ιδεών που είχαν ως σκοπό την ανατροπή του πολιτεύματος και του κυρίαρχου συστήματος με βίαια μέσα.
Επειδή αυτοί – παρά τις συστάσεις και νουθεσίες που τους έγιναν, για να σταματήσουν την εγκληματική δράση τους σε βάρος της Ελλάδας – όχι μόνο δεν δείχνουν καμιά μεταμέλεια, αλλά αρνούνται να δηλώσουν – ακόμη και προφορικά – ότι, αν αφεθούν ελεύθεροι, δεν θα αναμειχθούν σε παράνομες ενέργειες που στρέφονται κατά του Κράτους, της Δημόσιας Τάξης και Ασφάλειας και ότι θα ζουν φιλήσυχα και νομιμοφρόνως,
προκύπτει με σαφήνεια ότι αυτοί θα εξακολουθήσουν την κομμουνιστική αντεθνική δράση τους.

Επειδή πρόκειται για πάρα πολύ επικίνδυνα στελέχη του ΚΚΕ.

Γι’ αυτό αποφαίνεται ότι όλοι οι αναφερόμενοι είναι πάρα πολύ επικίνδυνοι για τη Δημόσια Τάξη και Ασφάλεια, οπότε και τους εκτοπίζει στο στρατόπεδο στο Λακκί της Λέρου για ένα (1) χρόνο…”.

Οι συνειρμοί και οι συσχετισμοί δικοί σας και δικοί μας….

Παληοτάκης
Για το blog των Λαμπράκηδων
www.lamprakides.gr/blog

Leave a Reply