ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΟΦ

Οι σχέσεις της Αστυνομίας με την ΕΚΟΦ είναι το θέμα που απασχολεί την έρευνα του Αντρέα Λεντάκη στη σημερινή ανάρτησή μας.
Κλασικές περιπτώσεις παρεμβάσεων και αλληλοκαλύψεων διαβάζουμε, που τις πρόλαβαν ακόμη και πολύ νεότεροι από εμάς, στα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν ακόμα το παρακράτος ήταν έντονα και εμφανώς ενεργό.
Συχνά η Αστυνομία, αν η ανάγκη και η περίσταση το καλούσε, έπαιζε το το ρόλο του “τσιλιαδόρου” ή του τραμπούκου που κάλυπτε τις παρανομίες ή τις βιαιοπραγίες της ΕΚΟΦ.
Όσο συνεχίζουμε την ανάγνωση της έρευνας αυτής του Αντρέα, όλο και πιο “φυσική” και αναμενόμενη μάς φαίνεται αυτή η συμπεριφορά του παρακράτους σε συνεργασία με τον κρατικό μηχανισμό.
Κάπως έτσι, φαντάζομαι, συνηθίζουμε και στην παραβατικότητα, στον ωχαδερφισμό, στο “έλα, μωρέ, και τι έγινε, έτσι γίνεται πάντα… εμείς θα αλλάξουμε τον κόσμο;!”

Ε, ναι, λοιπόν, δεν πρέπει να πάψουμε να πιστεύουμε ότι κ ι  ε μ ε ί ς θα αλλάξουμε τον κόσμο. Και οφείλουμε αδιάκοπα να αγωνιζόμαστε για τον κόσμο που ονειρευόμαστε, τον κόσμο της Ειρήνης και της Δικαιοσύνης, της Μόρφωσης και της Λευτεριάς.
Οι Λαμπράκηδες το πάλεψαν… πολλοί το παλεύουν ακόμα. Κι αν δεν άλλαξαν την κοινωνία, πολλοί άλλαξαν οι ίδιοι, άλλαξαν μέσα τους…

Παληοτάκης

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΟΦ

Η συνεργασία της Αστυνομίας γενικά και του Σπουδαστικού τμήματος ειδικότερα με την ΕΚΟΦ και τα μέλη της υπήρξε και είναι στενότατη. Σε όλες τις περιπτώσεις, ιδιαίτερα των τρομοκρατικών επιθέσεων κατά φοιτητών ή συμβουλίων εν συνεδριάσει, έχουμε συντονισμένη δράση ΕΚΟΦιτών και Αστυνομικών. Οι τελευταίοι αφ’ ενός καλύπτουν τους πρώτους που επιτίθενται και βιαιοπραγούν αφήνοντάς τους τελείως ανενόχλητους αφ’ ετέρου δε επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τα θύματα ως υπευθύνους των επεισοδίων. Είναι ευνόητο ότι αυτό αποθρασύνει κι αποχαλινώνει τα έξαλλα τραμπούκικα στοιχεία της ΕΚΟΦ, τα οποία αποκτούν τη συνείδηση της ασυδοσίας και του ανεξέλεγκτου εφ’ όσον έχουν την πλήρη κάλυψη και προστασία του αστυνομικού μηχανισμού.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την εξής περίπτωση που ξεσκεπάζει πλήρως τον ρόλο και την ευθύνη της αστυνομίας για τα έκτροπα και τους ξυλοδαρμούς στο Γ’ παραφοιτητικό συνέδριο της Θεσσαλονίκης. Τη δεύτερη μέρα του Συνεδρίου οι σπουδαστές Λεντάκης και Γρίμπας εδάρησαν ανηλεώς από πολυμελή ομάδα τραμπούκων. Εν συνεχεία συνελήφθησαν από την αστυνομία, οδηγήθηκαν στο τμήμα όπου τους απηγγέλθη κατηγορία «διά διατάραξιν συνεδριάσεως και την επομένη οδηγήθηκαν σιδηροδέσμιοι στη σήμανση και ακολούθως στην Εισαγγελία, όπου ορίστηκε τακτική δικάσιμος κι αφέθηκαν ελεύθεροι. Το Γ’ Αστυνομικό Τμήμα επί πλέον αρνήθηκε, παρανόμως, να παραλάβει μήνυσή τους κατά των ΕΚΟΦΙΤΩΝ. Επακολούθησε η δίκη της Αστυνομίας όπου αθωώθηκαν πανηγυρικά, αποτέλεσμα δε της δικής τους μηνύσεως υπήρξε η πρωτόδικη καταδίκη των στελεχών της ΕΚΟΦ Θεσσαλονίκης, Δεσλή και Τσιλιγιάννη, και η οριστική καταδίκη του πρώτου από Εφετείο. Ερωτάται. Γιατί ο Δεσλής, ο οποίος έχει διαπράξει σωρεία επιθέσεων κατά σπουδαστών της Θεσσαλονίκης, και πρόσφατα εκλήθη γι’ αυτήν την απαράδεκτη για φοιτητική δράση του στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Πανεπιστημίου, δεν συνελήφθη ποτέ από την Αστυνομία;

1. Την καλλίτερη απάντηση τη δίνει ένα πραγματικά απίθανο και συγκλονιστικό ντοκουμέντο. Μια λαθρόβια παρακρατική οργάνωση υπό την επωνυμία Α.Δ.Ο.Δ.Ε. (Αντικομουνιστική Δημοκρατική Οργάνωσις Δεξιών Ελλήνων) εκυκλοφόρησε χιλιάδες έντυπων προκηρύξεων στις οποίες ζητάει από τους φοιτητάς της Γεωπονοδασολογικής να ψηφίσουν τον «εξαίρετον αγωνιστήν» και «ήρωα του Γ’ Πανσπουδαστικού Συνεδρίου» (προφανώς για τους ξυλοδαρμούς) Αθανάσιον Δεσλήν στις αρχαιρεσίες του 1962.
Μέσα δε στους λόγους που προβάλλει για τις ενέργειες του ακαταπόνητου «αγωνιστού» είναι επί λέξει η εξωφρενική αυτή φράσις. «Ενήργησε ούτως ώστε 75 φοιτηταί ΣΙΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ». Και ερωτάται: από πότε και με ποιο δικαίωμα τα αστυνομικά τμήματα σιτίζουν φοιτητές και με ποια ανταλλάγματα. Κι ακόμα, πώς είναι δυνατόν να συλλάβει η αστυνομία τον εν ονόματι της εθνικοφροσύνης βιαιοπραγούντα Δεσλή, όταν της είναι γνωστός και φίλος;

2.- Αποκαλυπτικό των σχέσεων της αστυνομίας και της υποστηρίξεώς της προς τους ΕΚΟΦίτες είναι το γεγονός ότι ενώ πολλοί από τους τελευταίους διέπραξαν σειρά επιθέσεων και ΚΑΤΕΔΙΚΑΣΘΗΣΑΝ, δηλαδή επεβεβαιώθη και δικαστικώς η εγκληματική των ενέργεια, (Φύσσας, Μπρατάκος κλπ.) ΟΥΤΕ ΜΙΑ φορά δεν συνέλαβε κανέναν απ’ αυτούς.
3. – Όλες οι αηδιαστικές, συκοφαντικές και διασπαστικές προκηρύξεις της ΕΚΟΦ φρουρούνται από αστυνομικά όργανα με πολιτική περιβολή που συλλαμβάνουν όσους τις ξεσχίσουν.
4. – Την 5 Ιουλίου 1961 η Προοδευτική Ένωσις Νέων (η Νεολαία του Κόμματος των Προοδευτικών) εξέδωσε ανακοίνωση, όπου καταγγέλλει ότι το μέλος της Κ. Βεργόπουλος, φοιτητής Νομικής, συνελήφθη υπό Οργάνων του ΙΓ’ Αστυνομικού Τμήματος, εταλαιπωρήθη, προσήχθη δύο φορές σε δίκη επί «παραβάσει δήθεν της αστυν. διατάξεως 73/53» και εν τέλει αθωώθηκε. Ο λόγος όλης της παράνομης και άδικης ταλαιπωρίας ήταν ότι «διένεμε εις μέλη της ΠΕΝ ανακοινώσεις αυτής αι οποίαι κατεδίκαζον την γνωστήν παρακρατικήν οργάνωσιν ΕΚΟΦ διά τους προσφάτους τραμπουκισμούς των μελών της και εκάκιζον την ανοχήν και την εν πολλοίς συμμετοχήν εις αυτούς των αστυνομικών οργάνων».

5. – Πολύ χαρακτηριστική είναι η αντίδραση των αστυνομικών αρχών στην επίθεση κατά της «Μακεδονίας».
Η εφημερίδα αυτή και ο Βουλευτής κ. Μπακατσέλος κατήγγειλαν ότι τα αστυνομικά όργανα καθυστέρησαν περίπου μισή ώρα για να ‘ρθουν, μολονότι εκλήθησαν.
Οι αποχωρήσαντες του Συνεδρίου φοιτητές κατήγγειλαν, στην πρες κόνφερενς που έδωσαν στην Αθήνα την 10-1-61, ότι όταν επεσκέφθησαν εν σώματι την Μακεδονία το βράδυ της 23 Δεκεμβρίου, την ημέρα δηλαδή της επιθέσεως, συνάντησαν έξω από τα γραφεία της εφημερίδος έναν ταξίαρχο της Χωροφυλακής και δύο άλλα όργανα, τα οποία επέτρεψαν μόνο σε μια πενταμελή ομάδα να ανέβει.
Μισή ώρα αργότερα όταν «επεσκέφθησαν» οι ΕΚΟΦίτες την εφημερίδα δεν βρισκόταν κανείς απ’ έξω. Μεταξύ δε των επιτεθέντων βρισκόταν κι ο γιος του στρατηγού Μήτσου, του γνωστού από τη δολοφονία Λαμπράκη.
Δύο από τους πρωταίτιους, ο Π. Μανωλόπουλος και ο Κ. Τσιλιγιάννης, αρχηγοί της ΕΚΟΦ Αθηνών και Θεσσαλονίκης αντιστοίχως, αν και υπεδείχθησαν τόσο από τον κ. Μπακατσέλο όσο και από τους συντάκτες της Μακεδονίας, αφέθησαν ελεύθεροι “κατά περίεργον τρόπον”. Η Μακεδονία της 25-12-60 έγραφε: «Εντύπωσιν προεκάλεσε και παντοιοτρόπως εσχολιάζετο η περίπτωσις του φοιτητού Π. Μανωλοπούλου ο οποίος συλληφθείς την 2αν πρωινήν του Σαββάτου, εντολή του διοικητού γενικής ασφαλείας κ. Καμουτσή, και αναγνωρισθείς παρά συντάκτου, παρουσία του αστυνομικού διευθυντού κ. Μήτσου, ως εις εκ των πρωταιτίων των εις τα γραφεία μας γενομένων εκτρόπων, αφέθη ελεύθερος».
Την 31-12-60 απηγγέλθη κατηγορία κατά των Μανωλοπούλου – Τσιλιγιάννη από τον Ανακριτή. Πώς εξηγείται τότε η προηγουμένη απευλευθέρωσή τους;
Εφημερίδες και Αρχηγοί Κομμάτων ζήτησαν να διεξαχθεί διοικητική ανάκριση για να ερευνηθεί μήπως υπήρξε περίπτωση ολιγωρίας «εκ μέρους των αστυνομικών αρχών». Αξίζει να αναφερθεί ότι ο αστυνομικός διευθυντής στην έκθεσή του για την επίθεση κατά της Μακεδονίας αναφέρει ότι μόνον οκτώ φοιτηταί επεσκέφθησαν τα γραφεία ενώ η εφημερίδα, ο κ. Μπακατσέλος και οι συντάκτες κατήγγειλαν ότι η ομάδα ήταν εκατονταμελής. Η δε εφημερίδα «Φοιτητής», όργανο της ΕΚΟΦ Θεσσαλονίκης, που υποτίθεται ότι γνώριζε καλά τα πράγματα, στην έκτακτη έκδοσή της, όπου δικαιολογούσε τα έκτροπα, αναφέρει ότι μόνον ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ από τους εκατό που επεσκέφθησαν την εφημερίδα ανέβηκαν πάνω». Οι ίδιοι δηλαδή οι ΕΚΟΦίτες διαψεύδουν τον αστυνομικό διευθυντή ότι δεν ήταν οκτώ αλλά 15 από τους εκατό.

6.- Στην υπ’ αριθ. 11 έκθεση του Γραφείου Πληροφοριών Β. Ελλάδος προς την Προεδρία της Κυβερνήσεως αναφέρεται ρητά: «Κατά πληροφορίας η απόφασις είχε σχεδιασθή προ 10ημέρου κλπ.»
Έτσι έχουμε και επίσημη ομολογία του καταδοτικού ρόλου της ΕΚΟΦ και των μελών της που κρατούσαν πάντα ενήμερα τα αστυνομικά όργανα σχετικά με τις συζητήσεις, τις συνεδριάσεις και τις αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων.
7. – Έχει ήδη μνημονευθεί, και συνεπώς περιττεύει η επανάληψη, η δράση του σπουδαστικού τμήματος Ασφαλείας στις προεκλογικές ζυμώσεις και στις αρχαιρεσίες για την προώθηση και ανάδειξη των συνεργατών τους.

Παληοτάκης
Για το blog των Λαμπάκηδων
www.lamprakides.gr/blog

Leave a Reply