Ποτάμι μέσα μου πικρό…

Παραθέτουμε ένα ηχητικό απόσπασμα από το αρχείο Παληοτάκη, εμπλουτισμένο με φωτογραφίες.
Το υλικό προέρχεται από την ηχογράφηση μιας συνάντησης στο Κούτσι, το ησυχαστήριο που ξεκούραζε το Λεωνίδα, στην Κορφιώτισα της ορεινής Κορινθίας.
Στη συνάντηση αυτή παρευρίσκονται – εκτός του Λεωνίδα και της αγαπημένης του συντρόφου, της Καλλής – ο Μίκης, ο επιχειρηματίας Κολιόπουλος, ο παιδίατρος Γιαννόπουλος – που του είχε χαρίσει αυτό το ησυχαστήριο – ο Παληοτάκης, που καταγράφει αυτές τις στιγμές, η Βαρθαλίτου και άλλοι.
Ο Λεωνίδας διηγείται στιγμές από την κοινή τους κράτηση στις φυλακές Αβέρωφ.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται στις μέρες και τις στιγμές που ο Μίκης, ο δημιουργός όπως λέει ο Λεωνίδας, γράφει τα Επιφάνεια Αβέρωφ.
Με γλαφυρό τρόπο, περιγράφει την αφοσίωση του Μίκη στη σύνθεσή του, την ησυχία που προσπαθούσαν να πετύχουν, προκειμένου να μπορεί απερίσπαστος να δημιουργήσει ή – μετά τη βραδινή δημιουργία – να κοιμηθεί κάπως περισσότερο το πρωί.
Και το συναρπαστικό είναι ότι πέτυχαν να πάρουν άδεια από το διοικητή των φυλακών, προκειμένου να δημιουργήσουν μια εκ των ενόντων χορωδία και να το παρουσιάσουν στις φυλακές. Η είδηση και οι παρτιτούρες φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό και δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα SUNDAY TIMES.
Βλέπετε, αυτή είναι η δύναμη του “επωνύμου”: όχι να απασχολεί τα μέσα με τα ξεφαντώματά του, αλλά να παρακινεί με τη δράση και το έργο του με στόχο την ανάταση του λαού. Να μπορεί να κάνει πράξη το στίχο που σιγοτραγουδούν οι συνδαιτημόνες “Λίγο ακόμα να σηκωθούμε, λίγο ψηλότερα, … λίγο ακόμα θα ιδούμε τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο …“.

Leave a Reply