Αρχεία για τον μήνα Ιούλιος, 2017

Μίκης Θεοδωράκης – Η βελανιδιά μας

Σάββατο, Ιούλιος 29th, 2017

29 Ιουλίου 1925

Τότε φάνταζε σαν μια μέρα όπως όλες οι άλλες, σήμερα 29 Ιουλίου 2017 γιορτάζουμε τα 92α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη. 92 χρόνια μεγαλοσύνης, προσφοράς, αγωνιστικότητας και αστείρευτου ταλέντου που μας σφράγισαν και μας καθορίζουν ως Έλληνες. Ο άνθρωπος που με την δράση αλλά και την μουσική του ξεπέρασε τα στενά όρια της πατρίδος μας και έγινε Παγκόσμιος.  Ο Μίκης ανήκει στο DNA της Ελλάδας, αγωνιστής με μάτια που πετάνε σπίθες και φωνή που ενώνει τις φωνές όλων των Ελλήνων. Εμείς σαν blog του ευχόμαστε να ζήσει ευτυχισμένα και δημιουργικά για πολλά χρόνια ακόμη. Η πατρίδα μας στους δύσκολους καιρούς που περνάει τον έχει ανάγκη ως φως στο σκοτάδι που μας έχουν ρίξει….Τον έχουμε ανάγκη απλά και μόνο με την ύπαρξη του και τους αγώνες που έχει προσφέρει…..Για μας είναι και θα είναι πάντα Η ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ ΜΑΣ…..

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Nα μάθεις να φεύγεις

Τετάρτη, Ιούλιος 26th, 2017

Το κείμενο που παραθέτουμε σήμερα το είχαμε “αλιεύσει”, καιρό πριν, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μας άρεσε πολύ, τότε. Ήταν και η ψυχολογία και η διάθεση της εποχής που μας έκανε να το κρατήσουμε στα καλά φυλαγμένα χαρτιά μας.
Θεωρούμε ότι εκφράζει αλήθειες δυνατές, που ταρακουνούν συνειδήσεις και μπορούν να βοηθήσουν ανθρώπους που βυθίζονται στην εξάρτηση από τα συναισθήματα και τις σχέσεις τους. Κρύβει δυναμισμό.
Όταν το βρήκαμε, έφερε υπογραφή που δήλωνε ότι το κείμενο είχε γράψει ο Μενέλαος Λουντέμης. Εκτοτε, διαπιστώσαμε πως υπήρχε έντονη αμφισβήτηση ως προς την ταυτότητα του συντάκτη του κειμένου. Δεν κατορθώσαμε να βρούμε άκρη ως προς αυτό το ζήτημα. Κι είναι αλήθεια πως, σε κάποια σημεία, ο συναισθηματισμός και η “επιθετική αγανάκτηση” έχουν έντονα προσωπικό χαρακτήρα. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε – όχι να πιστεύουμε – ότι ίσως να μην είναι κείμενο του Λουντέμη, ενός αγωνιστή της Αριστεράς, ενός ανθρώπου που εξορίστηκε και κυνηγήθηκε, γιατί βαθιά πίστευε στους συλλογικούς κοινωνικούς αγώνες, που στα έργα του φάνηκε να ξεπερνά το ατομικό υπέρ του συλλογικού. Σ’ έναν αγωνιστή που δεν έφυγε από τη διεκδίκηση, δεν υποχώρησε, δεν παραδόθηκε…
Σε όποιον κι αν ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα, το κείμενο διατηρεί τη δύναμή του. Κυρίως τη δύναμη με την οποία άγγιξε τη δική μας ψυχή. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Από το Αρχείο του Παληοτάκη Νο2

Πέμπτη, Ιούλιος 20th, 2017

Σήμερα επιλέξαμε να παρουσιάσουμε από το Αρχείο του Παληοτάκη το επίσημο Έγγραφο Εκτόπισής του ως επικίνδυνου Κομμουνιστή στο Στρατόπεδο Λακκίου Λέρου. Ο Παληοτάκης ήδη από τις 10/5/1967 βρισκόταν εκτοπισμένος στη Γυάρο. Παρουσιάζουμε την απόφαση 5 της επιτροπής δημόσιας ασφαλείας Αττικής για τον ίδιο αλλά και άλλους 121 ομοϊδεάτες του.

Ο ίδιος διατήρησε το έγγραφο αυτό, με το σκοπό – όταν θα δοθεί η ευκαιρία – να τιμήσει όλους όσοι εκτοπίστηκαν, γιατί δεν πρόδωσαν την ιδεολογία τους. Κι όχι μόνο αυτό. Δεν του αρκούσε, όπως μας εκμυστηρεύτηκε. Ήθελε να κρατήσει στη μνήμη των επόμενων γενεών αλλά και στην ιστορική συνείδηση ότι τα καθεστώτα της βίας, της φασιστικής θηριωδίας είναι πάντα έτοιμα να κατακρεουργήσουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και χρησιμοποιούν όλα τα μέσα – ακόμη και τους επιστήμονες επιστρατεύουν – προκειμένου να πετύχουν το στόχο αυτό. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

2. Η δημιουργία των στρατοπέδων εξόντωσης

Πέμπτη, Ιούλιος 13th, 2017

Συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος του αφιερώματός μας στο βιβλίο «Σκέψου Άνθρωπε», που αποτελεί μιαν ανάλυση για τη δημιουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης και για την παράλογη «λογική» της δημιουργίας τους.

Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό, που αποτυπώνει τους χώρους που στήθηκαν αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα οποία – όπως υποστηρίζει και ο συγγραφέας – είχαν ως απώτερο στόχο τους να λειτουργήσουν ως στρατόπεδα εξόντωσης εκατομμυρίων ψυχών.

Τα στρατόπεδα εξόντωσης που δημιουργήθηκαν από τους ναζιστές από τον πρώτο χρόνο άσκησης της εξουσίας τους στη Γερμανία (1933) δεν ονομάστηκαν, φυσικά, με τέτοια ορολογία από τους εμπνευστές τους: χρησιμοποιήθηκε η πιο γνωστή ονομασία τους ως στρατόπεδα συγκέντρωσης, και ισχυρίζονταν ότι σ’ αυτά εγκλείονταν οι «ακοινώνητοι»,  όσοι χρειάζονταν να «επανεκπαιδευτούν» στην κοινωνική ζωή, και μ’ αυτή τη λογική οδηγούσαν σε απομόνωση και εξόντωση όσους δεν παρείχαν εγγυήσεις ότι μπορούν να ενταχθούν και να είναι χρήσιμοι στη γερμανική κοινωνική ζωή: κοινοί εγκληματίες, Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, άλλοι που κρίθηκαν ως εχθροί του καθεστώτος χωρίς να προηγηθεί κανενός είδους δικαστική διαδικασία, όλοι όσοι απειλούσαν να «μολύνουν» – με την παρουσία τους – την κοινωνία της «Άριας φυλής». Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Από το Αρχείο Παληοτάκη Νο1

Τετάρτη, Ιούλιος 5th, 2017

Ο Παληοτάκης όντας από την φύση του απαισιόδοξος ως προς τον ευατό του κυρίως, νομίζοντας ότι ο χρόνος της ζωής που του έχει απομείνει είναι λιγοστός αποφάσισε να ξεκινήσει μια ενότητα με δημοσιεύσεις  που θα προέρχονται από το πολύτιμο Αρχείο του.

Τα αρχεία αυτά θα είναι από το αρχείο του Μίκη Θεοδωράκη, από το αρχείο των Λαμπράκηδων, του ΚΚΕ Εσωτερικού, του κινήματος Ειρήνης και Πολιτισμού, την Αδέσμευτη Κίνηση Ειρήνης και το Αρχείο της Ευρωβουλής.

Τα αρχεία αυτά θα παρουσιαστούν με χρονολογική σειρά. Οι αναρτήσεις θα είναι 1 φορά τον μήνα και θα είναι αριθμημένα σε συνέχειες με τον ίδιο τίτλο.

Σαν πρώτη ανάρτηση αυτής της ενότητας επέλεξα να δημοσιευθεί ένα γράμμα ενός φυλακισμένου μελλοθάνατου. Το γράμμα αυτό είναι το αποχαιρετιστήριο προς την οικογένεια του…

Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Αναστάσιος Ζάννος, προσωπικός φίλος του Μίκη Θεοδωράκη. Μάλιστα ο Μίκης όταν πέθανε ο Ζάννος του αφιέρωσε και ένα δίσκο του… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »