Αρχεία για τον μήνα Μάιος, 2017

ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ Μ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΣΤΗΝ TONHALLE ΤΟΥ DUESSELDORF

Κυριακή, Μάιος 28th, 2017

Θριαμβευτική υποδοχή επιφύλαξε το γερμανικό κοινό στα συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη που παρουσιάστηκαν την Τετάρτη 24 Μαϊου στην αίθουσα Tonhalle του Düsseldorf παρουσία του συνθέτη, αποθεώνοντάς τον τόσο κατά την είσοδό του όσο κυρίως στο τέλος της συναυλίας, τα εισιτήρια της οποίας είχαν προπωληθεί μήνες πριν.


Η Συμφωνική Ορχήστρα του Düsseldorf υπό τη διεύθυνση του Baldur Brönnimann εντυπωσίασε με την ακρίβεια και τη δυναμική με την οποία απέδωσε την ιδιαίτερα απαιτητική «Δεύτερη Συμφωνία» του Θεοδωράκη καθώς και δύο από τα πιο γνωστά συμφωνικά του έργα, την ωδή «Οιδίπους Τύραννος» και το τρίτο μέρος της «Τρίτης Συμφωνίας». Συμμετείχαν η mezzo soprano Frances Pappas και η Xορωδία του Städtischer Musikverein.

«Ο τελευταίος μεγάλος συνθέτης Συμφωνικής Μουσικής». Με τον χαρακτηρισμό αυτό προσφώνησε τον Μίκη Θεοδωράκη ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Düsseldorf προλογίζοντας την συναυλία, ενώ ο Δήμαρχος του Düsseldorf κ. Thomas Geisel εξήρε τη δύναμη της μουσικής του Θεοδωράκη να υπερβαίνει τις αντιθέσεις και να φέρνει κοντά τους λαούς.


Ενθουσιασμένος δήλωσε και ο Chef Dramaturg τηςTonhalle: «Η προετοιμασία των έργων», είπε «και ιδιαίτερα της “Δεύτερης Συμφωνίας” που είναι πραγματικά καταλυτικό έργο, ήταν μια πρωτόγνωρη υπέροχη εμπειρία για μας. Θαυμάσαμε πραγματικά το εύρος των συναισθημάτων, τις αρμονίες, τις καταπληκτικές μελωδίες που συνυπάρχουν με μια εσωτερική ένταση, την πολυπλοκότητα των ρυθμών που όμως είναι ταυτόχρονα προσιτοί στον ακροατή. Το έργο του Θεοδωράκη ταιριάζει απόλυτα στις δικές μας αντιλήψεις σχετικά με την παρουσίαση σύγχρονης συμφωνικής μουσικής που δεν είναι θαμμένη μέσα σε γυάλινους πύργους αλλά δημιουργεί μια στενή σχέση ανάμεσα στον συνθέτη και στο ακροατήριο. Για μας ο συμφωνικός Θεοδωράκης είναι το λαμπερό παράδειγμα που μας δείχνει πώς μπορεί να πλησιάσει η μουσική (ακόμα και οι «δύσκολες» φόρμες της) το κοινό».

Από την άλλη πλευρά ο Μίκης Θεοδωράκης δήλωσε ότι «τον καθήλωσε η τελειότητα της Ορχήστρας και τον ενθουσίασε το επίπεδο ερμηνείας του μαέστρου».
«Ειδικά η Δεύτερη Συμφωνία μου», είπε ο Θεοδωράκης, έλαβε νέες διαστάσεις που εξέπληξαν κι εμένα τον ίδιο. Θεωρώ τη συναυλία αυτή ως ένα πολύ μεγάλο βήμα για τη διάδοση του Συμφωνικού μου έργου στην καρδιά της πατρίδας της Συμφωνικής μουσικής, στην Γερμανία».


Η παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη κινητοποίησε τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης αλλά και τους τοπικούς φορείς του Düsseldorf  και της Κολωνίας που έσπευσαν να διοργανώσουν μια σειρά από παράλληλες εκδηλώσεις, ρεσιτάλ με έργα του μουσικής δωματίου, συνεντεύξεις και συναντήσεις με τον Έλληνα συνθέτη. Η συναυλία ηχογραφήθηκε από τον εθνικής εμβελείας ραδιοφωνικό σταθμό Deutschlandfunk, ο οποίος έχει προγραμματίσει την αναμετάδοσή της σε όλη τη γερμανική επικράτεια

Παληοτάκης
Για το blog των Λαμπράκηδων
www.lamprakides.gr/blog

Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

H κηδεία του Γρηγόρη Λαμπράκη και η “γέννα” των Λαμπράκηδων

Παρασκευή, Μάιος 26th, 2017

Σαν σήμερα, πριν από 54 χρόνια, πορευόμασταν – μαζί με τον νεκρό μαχητή Γρηγόρη Λαμπράκη – προς το Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας. Ήταν η μέρα της πάνδημης κηδείας του.
Το 2012, πάλι στις 27 Μαΐου, είχα καταθέσει την προσωπική μαρτυρία μου γι’ αυτή τη μέρα και για όσα προηγήθηκαν τις τελευταίες ώρες, πριν από την κηδεία.
Τα χρόνια που περνούν από πάνω μου και αφήνουν τα σημάδια τους αφήνουν και ψήγματα μνήμης αλώβητα. Πολλά πια είναι αυτά που έχουν διαγραφεί από τον “σκληρό δίσκο” του μυαλού μου. Αυτές οι στιγμές, όμως, πιστεύω πως θα είναι από τις τελευταίες που θα με εγκαταλείψουν. Τόσο βαθιά έχουν χαραχτεί μέσα μου! Τόσο πολύ ζήσαμε και πιστέψαμε στον αγώνα που δίναμε τότε! Και, τόσο πολύ με πονάει ακόμη η διαπίστωση ότι η γενιά μας δεν έχει δικαιωθεί. Αντίθετα, κάποιοι άνθρωποί της έχουν “αλωθεί” από το σύστημα εξουσίας, ενώ άλλοι – οι περισσότεροι – έχουν αποστρέψει το βλέμμα από τους χώρους όπου δίνονται οι αγώνες και “ιδιωτεύουν”…
Τα χρόνια που ζούμε γίνονται όλο και πιο δύσκολα, μέρα με τη μέρα, και όλο πιο επικίνδυνα. Εμείς πια μεγαλώσαμε. Τα πνευματικά και αγωνιστικά αποθέματα που διαθέτουμε εξαντλούνται. Άλλωστε, κανείς δεν θέλει πια να τα αξιοποιήσει.
Στη δική μας τη γενιά, βρέθηκε ένας Μίκης, που “μέσα από αυτή τη Λαοθάλασσα, πρώτος συνέλαβε την ιδέα της δημιουργίας ενός κινήματος νεολαίας «Την Δημοκρατική Κίνηση Νέων Γρηγόρης Λαμπράκης».
Δεν ξέρω πια αν, από τα σημερινά ανδρείκελα που διεκδικούν να ηγούνται, θα μπορέσει να αναδειχθεί κάποια φωτεινή προσωπικότητα, που να εμπνεύσει ξανά την Ελπίδα για Αγώνα και Αλλαγή, για πίστη στην Ελευθερία και την Εθνική Ανεξαρτησία του Λαού μας, αλλά και όλων των Λαών του κόσμου… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη

Τρίτη, Μάιος 23rd, 2017

«Στις 22 Μαΐου 1963, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, 51 ετών, υφηγητής της ιατρικής, βαλκανιονίκης, μαχητικός ειρηνιστής και ανεξάρτητος βουλευτής της Αριστεράς, δολοφονήθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με την εναρμονισμένη δράση του κράτους, του παρακράτους και του υποκόσμου.»

Η αλήθεια είναι ότι η καρδιά του κράτησε μέχρι τις 27 του Μάη, οπότε και επήλθε το οριστικό τέλος, ο θάνατος του αγωνιστή Λαμπράκη. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Ο Ισλανδός πρόεδρος

Σάββατο, Μάιος 20th, 2017

Θα συνεχίσουμε και σήμερα με μια ανάρτηση από το παρελθόν και μια δημόσια επιστολή προς τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας, κ. Παπούλια. Μήπως όμως  θα πρέπει να τη διαβάσει και ο σημερινός μας Πρόεδρος; Γιατί δυστυχώς οδηγούμαστε σε ένα ακόμη σκληρό Μνημόνιο, το πρώτο της Αριστεράς, και ούτε σ’ αυτό αλλά ούτε και στα προηγούμενα έχει υπάρξει αντίδραση από την εκάστοτε Προεδρεία της Δημοκρατίας. Ο πρώτος πολίτης της χώρας μας, ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και σήμερα ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ξέρουμε πως έχει περιορισμένες αρμοδιότητες. Η σημερινή Προεδρεία έχει σταθεί με αξιοπρέπεια σε πολλά άλλα ζητήματα, εθνικά, κοινωνικά και πολιτικά. Θα επιθυμούσαμε ο θεσμός αυτός, που εκφράζει την ενότητα όλων των Ελλήνων – ακόμα κι αν υπογράψει – να διατυπώσει έστω τον προβληματισμό για το πού οδηγούμαστε…. να κάνει μια παρέμβαση ενωτική, συμφιλιωτική, που να μαλακώσει το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που βιώνουμε κάθε φορά όταν ανοίγει τις πόρτες το Κοινοβούλιο για να ακούσουμε τη “γνώμη” που εκφράζουν οι “εκλεγμένοι μας”…. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ

Πέμπτη, Μάιος 11th, 2017

Και η σημερινή αναδημοσίευση αφορά ένα κείμενο που αναρτήσαμε το 2012, αλλά η πρώτη “εμφάνισή” του ανάγεται στην έντονη – πολιτικά και αγωνιστικά – χρονιά του 1964. Το θέμα του είναι η σχέση των Διανοουμένων με τη Δημοκρατία και η δύναμη που αυτοί έχουν να καθορίσουν τις εξελίξεις και να διαμορφώσουν συνειδήσεις, κυρίως αυτές των νέων.
Τώρα που τα ξαναδιαβάζω, ειλικρινά με εκπλήσσει πώς ήταν δυνατόν εγώ, ένας απλός άνθρωπος, να βλέπω τόσο μακριά και οι ηγεσίες μας να αδυνατούν να δουν “πέρα από τη μύτη τους”. Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν; Είναι τόσο ανίκανες ή τόσο “υποταγμένες”;
Τελικά, εκείνα τα χρόνια ήμασταν πιο κοινωνικοποιημένοι, πιο πολιτικοποιημένοι, περισσότερο “ενημερωμένοι”. Το διαδίκτυο και τα ΜΜΕ που μας άνοιξαν τους ορίζοντες, που διευκόλυναν την ταχύτητα της επικοινωνίας, μάλλον το πέτυχαν σε βάρος της ποιότητας της επικοινωνίας και της ενημέρωσης.
Ίσως είναι καιρός να αναθεωρήσουμε αξίες και στάση, ποιότητα ζωής, να ξαναδούμε τη σχέση μας με την κοινωνία, την πολιτική, τους συνανθρώπους, τους φίλους… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

«Μαζί τα φάγαμε, μαζί τα κλέψαμε».

Σάββατο, Μάιος 6th, 2017

Ξεκινάμε σήμερα ένα νέο κύκλο αναρτήσεων στο blog μας. Θα αναδημοσιεύουμε επιλεγμένα κείμενα από τότε που ξεκινήσαμε την προσπάθεια στο blog των Λαμπράκηδων, για τα οποία έχουμε την ισχυρή πεποίθηση ότι παραμένουν επίκαιρα. Θα τολμούσαμε να ισχυριστούμε ότι κάποια ίσως είναι και προφητικά.

Μία από τις πρώτες αναρτήσεις μας, από αυτές που θεωρούμε προφητικές, είναι και αυτή που δημοσιεύσαμε στις 7 Απριλίου του 2012. Λίγο μετά τη «ρήση», την τόσο «φιλοσοφημένη», του Θεόδωρου Πάγκαλου ότι «μαζί τα φάγαμε». Είχε, τότε, προκαλέσει πολλές συζητήσεις, έντονες αντιδράσεις, συχνά δικαιολογημένη οργή.

Το δικό μας το blog δεν πήρε μέρος στην οργισμένη – δικαιολογημένα – επίθεση. Προτίμησε την οδό της ενδοσκόπησης και της παρουσίασης προτάσεων, ενδεχόμενων λύσεων σε όσα νιώθαμε πως θα ακολουθούσαν με μορφή λαίλαπας.

Από τότε, πέρασαν περίπου 5 χρόνια. Ήδη διανύουμε το δεύτερο χρόνο μιας Αριστερής διακυβέρνησης, όποιες κι αν είναι οι ενστάσεις που διατυπώνονται για τον «αριστερό» χαρακτήρα της πολιτικής της. Πολλές από τις διαπιστώσεις ή τις σκέψεις που διατυπώνονταν στις 7 του Απρίλη του 2012 μοιάζουν να επαληθεύονται, συχνά με τραγικό τρόπο. Ίσως, τότε, κάποιοι να αντιμετώπιζαν τα γραφόμενά μας με καχυποψία, ίσως με ειρωνεία, άλλοι μας θεωρούσαν ουτοπικούς. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »