Αρχεία για τον μήνα Απρίλιος, 2016

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Τρίτη, Απρίλιος 26th, 2016

Κλείνουμε για τις διακοπές του Πάσχα.
Αν και προτιμάμε τη λέξη ΑΝΑΣΤΑΣΗ.
Και γι’ αυτό στέλνουμε σε όλους τους φίλους και συντρόφους τις ειλικρινείς ευχές μας για ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ αλλά κυρίως ΕΘΝΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ.
Πολύ θα θέλαμε να ευχηθούμε να πραγματοποιηθεί ό,τι ο καθένας επιθυμεί, αλλά είναι τόσοι που έχουν ανίερα σχέδια σε βάρος μας και σε βάρος της Ελλάδας…
Οπότε, να πραγματοποιηθεί ό,τι καλύτερο για την Ανθρωπότητα και τον Άνθρωπο!
Αυτή είναι η ευχή μας για τη φετινή Ανάσταση… και την περιμένουμε με μεγάλη αγωνία και προσδοκία. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

VI Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΝΕΟΛΑΙΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΚΟΦ

Δευτέρα, Απρίλιος 25th, 2016

Στη σημερινή ανάρτηση διαβάζουμε για τη στάση όλων των μη φασιστικών νεολαιών απέναντι στην ΕΚΟΦ.
Όλες, κεντρώες και αριστερές, καταγγέλλουν τη δράση της ΕΚΟΦ, τη σχέση της με την ΕΡΕ και ζητούν -επίμονα και επανειλημμένα- τη διάλυσή της.
Και το αίτημα της διάλυσής της απευθύνεται όχι μόνο στο λαό, αλλά και σε υπεύθυνους κυβερνητικούς και κρατικούς μηχανισμούς. Το στηρίζουν, μάλιστα, το αίτημα αυτό σε αποδεικτικά στοιχεία που στηρίζονται στην ιδεολογία, στους λόγους και τα έργα της ΕΚΟΦ, αλλά και σε συγκεκριμένες βίαιες ενέργειες, όπως τα γεγονότα του Γ’ Συνεδρίου στη Θεσσαλονίκη και την επίθεση κατά της Μακεδονίας (Δεκέμβριος 1960), τα γεγονότα του Νέου Θεάτρου και την επίθεση κατά της συγκεντρώσεως των Εργαζομένων Φοιτητών (πρωτομαγιά 1961) και τις συνταρακτικές αποκαλύψεις του Βήματος (Ιούλιος 1963).
Πιστεύουμε πως αυτή η κοινή και ομόθυμη στάση των πολιτικών νεολαιών αποδεικνύει -αν μη τι άλλο- πως η δράση της είχε γίνει εξόχως ορατή και δεν τηρούσε πλέον τα προσχήματα. Αντιθέτως, απροκάλυπτα δρούσε σε βάρος της δημοκρατίας και του φοιτητικού κινήματος. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

V Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΚΟΦ

Σάββατο, Απρίλιος 23rd, 2016

Οι φοιτητικοί σύλλογοι και η στάση που τήρησαν απέναντι στην ΕΚΟΦ και τις αυθαιρεσίες, τόσο της ΕΚΟΦ όσο και του επίσημου κόμματος της ΕΡΕ, αποτελεί το θέμα της σημερινής ανάρτησής μας.
Οι φοιτητές – πρώτοι από όλους τους νεολαίους – διέγνωσαν τον επικίνδυνο ρόλο της ΕΚΟΦ στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδος. Εξάλλου και οι ΕΚΟΦίτες είχαν ως κύριο στόχο τους να προσεταιρισθούν τους νέους και – αν δεν πετύχουν σ’ αυτή την επιδίωξή τους – να διαλύσουν κάθε προσπάθεια προοδευτική.
Γι’ αυτό και οι ΕΚΟΦίτες χρησιμοποιούσαν μεθόδους γνωστές στο παρακράτος: προπηλακισμούς, ξυλοδαρμούς, εκφοβισμό. Και, συχνά, αυτές οι μέθοδοι είχαν αποτελέσματα θετικά γι’ αυτούς.

Αλλά οι σπουδαστές και οι φοιτητές, νέοι που είχαν μπει στον κόσμο της γνώσης, δεν ήταν τόσο εύκολα θύματα στα χέρια της ΕΚΟΦ. Όπως θα διαβάσουμε στην έρευνα που ακολουθεί και που είχε κάνει ο Αντρέας Λεντάκης για λογαριασμό της Δημοκρατικής Κίνησης Νέων “Γρηγόρης Λαμπράκης”, οι περισσότεροι σπουδαστικοί και φοιτητικοί σύλλογοι της εποχής εξέδιδαν ανακοινώσεις καταγγέλλοντας τη δράση της ΕΚΟΦ και ζητώντας τη διάλυσή της.
Φυσικά, μια και μόλις περάσαμε την 49η επέτειο από την επιβολή της δικτατορίας, όσο κι αν διέβλεπαν τον υφέρποντα φασισμό, τους διέφυγε το “αιφνίδιο” πραξικόπημα, που οι ιστορικοί αποδεικνύουν ότι προετοιμαζόταν, από καιρό πριν, σε ξένα και ελληνικά κέντρα αποφάσεων.
Και είναι αυτή η εξέλιξη που πρέπει να μας διδάξει να μην επαναπαυόμαστε ότι δεν θα συμβεί ποτέ ξανά. Αντιθέτως, οφείλουμε να χτυπούμε το φασισμό και τη φασιστική συμπεριφορά, όπου και όποτε τη συναντούμε… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Μνήμες εκτροπής… συνταγματικής και εθνικής…

Τετάρτη, Απρίλιος 20th, 2016

ΤΟ ΣΟΚ ΤΟΥ ΠΑΛΗΟΤΑΚΗ

Αναδημοσιεύουμε σήμερα, στην 49η χρονιά μετά την επιβολή της επτάχρονης δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967, τις δύο αναρτήσεις που είχαμε κάνει το 2013, τέτοιες μέρες πάλι.
Πρόκειται για την καταγραφή των εμπειριών και του σοκ που αποκόμισε ο Παληοτάκης τις πρώτες 14 μέρες της δικής του παρανομίας, αμέσως μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών.
Μέρες δύσκολων, τρομακτικών εμπειριών, βαθιάς απογοήτευσης, που τον άφησαν με έντονο το αίσθημα της προδοσίας… αλλά και της ανακάλυψης ανθρώπων που βρέθηκαν στο πλάι του εκεί που δεν περίμενε πια κανέναν να τον βοηθήσει…
Όπως ο ίδιος καταθέτει, ο Μίκης είχε παλέψει για να τους προετοιμάσει για την εκτροπή που απειλητικά πλησίαζε. Σαν να ήταν η καταραμένη Κασσάνδρα, κανένας δεν το πίστευε!
Ο Παληοτάκης τον πίστεψε, όπως εξακολουθεί και τώρα να πιστεύει βαθιά στη σκέψη και τη διορατικότητα του Μίκη… Και είχε κάνει κάποιες προετοιμασίες, ιδιαίτερα για το αρχείο και το κάθε είδους υλικό…
Αλλά, δεν είχε πάρει «κανένα μέτρο» για τα συναισθήματα και τη στάση των ανθρώπων, των συγγενών και των φίλων, των συντρόφων -είτε των νεότερων είτε των μπαρουτοκαπνισμένων…

Ένιωσε βαθιά στο πετσί του το φόβο. Ξεκίνησε από το φόβο των άλλων, που δεν βρήκαν τη δύναμη να του προσφέρουν ένα προσωρινό καταφύγιο, κι ας ήταν στενότατοι συγγενείς! Το φόβο συντρόφων, που σχεδόν κρύβονταν πανικόβλητοι… και δεν επιθυμούσαν άλλη παρουσία δίπλα τους, μήπως και χάσουν τη δική τους σιγουριά, το καταφύγιο στο οποίο εκείνοι είχαν ήδη καταλύσει… Μετά ακολούθησε κι ο δικός του φόβος, όταν διαπίστωνε το αδιέξοδο και τις κλειστές πόρτες που τον περίμεναν…
Το διαβάσαμε και στον Περικλή Κοροβέση, όταν έλεγε για τον φόβο ότι «Το φοβερότερο είναι ο φόβος, και ο φόβος δεν έχει όρια, επιδρά κατευθείαν στις άμυνες του ανθρώπου». Αυτό έγινε ολοφάνερο τις πρώτες αυτές μέρες, όταν σχεδόν κανείς δεν φάνηκε έτοιμος για το σκοτάδι και το κλίμα τρόμου που τους περίμενε…
Θεωρούμε ότι η προσωπική μαρτυρία δε θα πάψει ποτέ να είναι εξαιρετικά πολύτιμη, γι’ αυτό και την αναδημοσιεύουμε και φέτος.
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι φαινόμενα βίας, φασισμού, βασανιστηρίων, κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος και της ασφάλειας των ανθρώπων και πολιτών θα επαναλαμβάνονται, θα επανέρχονται όσο το μαύρο πέπλο της αδιαφορίας καλύπτει τις σχέσεις, την κοινωνία και την πολιτική μας.
Κλείνουμε με λόγια του Περικλή Κοροβέση, και πάλι: «… όσο οι άνθρωποι θα αφήνονται να εξουσιάζονται, με τον δικό τους τρόπο θα συμβάλλουν στη διαιώνιση των βασανιστηρίων. Η άγνοια και η αδιαφορία είναι συνενοχή…».
Εμείς δεν θέλουμε να είμαστε «συνένοχοι στο φόνο»… Και θα αγωνιζόμαστε γι’ αυτό… πολύ περισσότερο σήμερα, που βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας καινούριας περιπέτειας… ή είμαστε ήδη για τα καλά μέσα σ’ αυτήν… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΟΦ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Δευτέρα, Απρίλιος 18th, 2016

Συνεχίζοντας τη δημοσίευση της έρευνας του Αντρέα Λεντάκη για τις “Νεοφασιστικές Οργανώσεις στη Νεολαία”, μια έκδοση του 1963 που πραγματοποίησε η Δημοκρατική Κίνηση Νέων “Γρηγόρης Λαμπράκης”, διαβάζουμε σήμερα για τις σχέσεις της παρακρατικής ΕΚΟΦ με τις άλλες παρακρατικές οργανώσεις που δρούσαν τότε.
Μαζί δημοσιεύουμε και το απόσπασμα που πραγματεύεται την ηθική συμπαράσταση που παρέσχε η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ΕΚΟΦ.
Και οι δυο αυτές ενότητες καταδεικνύουν – με τρόπο σαφή – την παρακρατική -αλλά και νεοφασιστική- δράση της ΕΚΟΦ. Και η στήριξή της από την επίσημη κυβέρνηση του Καραμανλή δίνει στοιχεία που δένουν αξεδιάλυτα το κράτος με το παρακράτος. Πρόκειται για ένα δεσμό, που προετοίμασε τη δικτατορία και την επιβολή και εδραίωσή της στην Ελλάδα για εφτά χρόνια.
Τέτοιες ύποπτες, υπόγειες και παρασκηνιακές διασυνδέσεις μόνο κινδύνους εγκυμονούν για την ασφάλεια, τη Δημοκρατία και την ακεραιότητα όλων μας… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΙ ΔΕΣΜΟΙ ΕΡΕ – ΕΚΟΦ

Παρασκευή, Απρίλιος 15th, 2016

Ο Λεντάκης επιχειρεί – με παραδείγματα – να καταδείξει τη σχέση που έδενε την ΕΚΟΦ με το κόμμα της δεξιάς ΕΡΕ και τη στενή συνεργασία, που αγγίζει την οικονομική και πολιτική ενίσχυση, ένα αλισβερίσι χωρίς όρια και κανόνες, μια συμμαχία σε βάρος της νεολαίας και των αγώνων της, σε βάρος της Δημοκρατίας και της Εθνικής Κυριαρχίας και Ανεξαρτησίας.
Διαβάζουμε ονόματα που μας ακούγονται γνωστά και σήμερα. Άλλα μας είναι γνωστά από το θετικό έργο τους και την προσφορά τους, ενώ άλλα να παίζουν ξανά το ίδιο επικίνδυνο παιχνίδι, κι εμείς είμαστε στο ίδιο έργο θεατές.
Δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως η ιστορία κάνει κύκλους. Οπωσδήποτε, όμως, όταν οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, ε, τότε, επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη, εφόσον τα συμφέροντα και ο εγωισμός που τους κινούν είναι ισχυρότερα της αλήθειας και της εντιμότητας… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΟΦ

Τετάρτη, Απρίλιος 13th, 2016

Οι σχέσεις της Αστυνομίας με την ΕΚΟΦ είναι το θέμα που απασχολεί την έρευνα του Αντρέα Λεντάκη στη σημερινή ανάρτησή μας.
Κλασικές περιπτώσεις παρεμβάσεων και αλληλοκαλύψεων διαβάζουμε, που τις πρόλαβαν ακόμη και πολύ νεότεροι από εμάς, στα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν ακόμα το παρακράτος ήταν έντονα και εμφανώς ενεργό.
Συχνά η Αστυνομία, αν η ανάγκη και η περίσταση το καλούσε, έπαιζε το το ρόλο του “τσιλιαδόρου” ή του τραμπούκου που κάλυπτε τις παρανομίες ή τις βιαιοπραγίες της ΕΚΟΦ.
Όσο συνεχίζουμε την ανάγνωση της έρευνας αυτής του Αντρέα, όλο και πιο “φυσική” και αναμενόμενη μάς φαίνεται αυτή η συμπεριφορά του παρακράτους σε συνεργασία με τον κρατικό μηχανισμό.
Κάπως έτσι, φαντάζομαι, συνηθίζουμε και στην παραβατικότητα, στον ωχαδερφισμό, στο “έλα, μωρέ, και τι έγινε, έτσι γίνεται πάντα… εμείς θα αλλάξουμε τον κόσμο;!”

Ε, ναι, λοιπόν, δεν πρέπει να πάψουμε να πιστεύουμε ότι κ ι  ε μ ε ί ς θα αλλάξουμε τον κόσμο. Και οφείλουμε αδιάκοπα να αγωνιζόμαστε για τον κόσμο που ονειρευόμαστε, τον κόσμο της Ειρήνης και της Δικαιοσύνης, της Μόρφωσης και της Λευτεριάς.
Οι Λαμπράκηδες το πάλεψαν… πολλοί το παλεύουν ακόμα. Κι αν δεν άλλαξαν την κοινωνία, πολλοί άλλαξαν οι ίδιοι, άλλαξαν μέσα τους… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Ο ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΟΦ

Δευτέρα, Απρίλιος 11th, 2016

Στη σημερινή ανάρτηση διαβάζουμε κείμενα και ντοκουμέντα που παρουσιάζουν τον παρακρατικό χαρακτήρα της ΕΚΟΦ στο πλαίσιο της διασύνδεσής της με την ΕΡΕ.
Ο Λεντάκης είχε κάνει εμπεριστατωμένο έλεγχο μέσα από αποφάσεις, εφημερίδες αλλά και προσωπική “δημοσιογραφική” έρευνα. Είχε, άλλωστε, αυτές τις ικανότητες.
Η πυκνότητα των πληροφοριών που παρέχει το κείμενο μπορεί να κουράσει τον αναγνώστη, ειδικά αν αυτός δεν έχει ζήσει ή διαβάσει για την αγωνιστική αλλά συνάμα ζοφερή αυτή περίοδο της ελληνικής ιστορίας.
Όποιος, όμως, επιθυμεί να πληροφορηθεί για το κλίμα και τα γεγονότα της ταραγμένης αυτής εποχής και όποιος απλώς θα ήθελε να τα αξιοποιήσει ερευνητικά, αξίζει τον κόπο να “βουτήξει” στα βαθιά νερά ενός παρακράτους, που ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει, απλώς τώρα είναι πιο ανώνυμο, πιο συγκαλυμμένο, ηλεκτρονικό και διεθνές… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Ε.Κ.Ο.Φ.

Πέμπτη, Απρίλιος 7th, 2016

Συνεχίζουμε την αναδημοσίευση από το βιβλίο των εκδόσεων της Δημοκρατικής Κίνησης Νέων “Γρηγόρης Λαμπράκης”, έκδοσης 1963.
Ο συντάκτης της έρευνας και μελέτης, ο Αντρέας Λεντάκης, στο βιβλίο αυτό που πραγματεύεται τις “Νεοφασιστικές Οργανώσεις στη Νεολαία”, στη συγκεκριμένη ενότητα αναλύει τη δημιουργία, την παρουσία και δράση της ΕΚΟΦ. Το κεφάλαιο το σχετικό είναι πολύ μεγάλο και επιλέξαμε να το χωρίσουμε σε ενότητες. Θα ακολουθήσουν άλλες αναρτήσεις σχετικές, που αναφέρονται στον παρακρατικό χαρακτήρα της ΕΚΟΦ, στις σχέσεις με την ΕΡΕ κλπ.
Προτού ξεκινήσουμε την παρουσίαση της ενότητας, ένιωσα την ανάγκη να παραθέσω ένα επεισόδιο από τη “γνωριμία” μου με τους ΕΚΟΦίτες, όταν ήμουν φοιτητής στην Ιταλία. Το επεισόδιο αυτό αποδεικνύει περίτρανα τα όσα ισχυρίζεται ο Λεντάκης για την επιδίωξη της ΕΚΟΦ να αποσυνδέει τα σπουδαστικά ζητήματα από την ευρύτερη πολιτική κατάσταση και κριτική. Για όποιον ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες, παραπέμπω στη σχετική ενότητα από την ιστοσελίδα των Λαμπράκηδων, που μπορείτε να τη διαβάσετε πατώντας εδώ.
“Στις 25/3/1962, στη Φλωρεντία, έκανα και την παρθενική μου ομιλία. Με πρωτοβουλία των ελληνικών φοιτητικών συλλόγων της Ιταλίας, συγκαλείται το ιδρυτικό συνέδριο των Ελληνικών Φοιτητικών Συλλόγων του εξωτερικού. Πήραν μέρος φοιτητικοί σύλλογοι από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αυστρία κλπ. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σύλλογοι της Αυστρίας, και ιδιαίτερα του Gratz, ήταν στα χέρια των Εκοφιτών, οι οποίοι επιδίωκαν και αυτοί την ίδρυση της Συνομοσπονδίας. Ζητούσαν, όμως, με πρόσχημα ότι η Αυστρία δεν επέτρεπε στους φοιτητικούς συλλόγους την ενασχόληση με πολιτικά θέματα, να τηρηθεί η ίδια γραμμή και για τους συλλόγους της Ομοσπονδίας και να ασχολούνται αποκλειστικά με τα φοιτητικά προβλήματα, να έχουν δηλαδή έναν απολίτικο χαρακτήρα. Εγώ, με την ομιλία μου, ζητούσα ακριβώς το αντίθετο: να έχει τη δύναμη, η Συνομοσπονδία, και τη νομιμότητα να παίρνει και πολιτικές αποφάσεις, χωρίς να είναι κομματική. Τελειώνοντας η ομιλία, όρμησαν οι Εκοφίτες και με ξυλοκόπησαν. Σώθηκα με την παρέμβαση των πιο ψύχραιμων, όπως του Μανώλη του Αναστασιάδη, από τους εκπροσώπους της Γερμανίας, του Ίνι του Μεσσαρέ, από το Σύλλογο της Ρώμης, και κάποιου Λιάκου, αρκετά σωματώδους κι αυτού, από το Σύλλογο του Gratz, του οποίου η παρέμβαση ήταν εξαιρετικά αποφασιστική. Με απέσπασαν από τα χέρια τους, με έβαλαν στο τρένο και με έστειλαν στη Ρώμη. Η ακραία αυτή στάση των Εκοφιτών, αλλά –κυρίως- η ψύχραιμη στάση των δικών μου συντρόφων οδήγησε στην επιτυχία του Συνεδρίου, το οποίο προχώρησε και ψηφίστηκαν οι δικές μας θέσεις. Και δεν ήταν μόνο η ψυχραιμία που τους διέκρινε αλλά και η ορθή πολιτική σκέψη: φορτισμένος εγώ από την επίθεση που δέχτηκα, δεν ήθελα να φύγω. Αυτοί διέγνωσαν, ορθά, ότι ο στόχος των Εκοφιτών δεν ήμουν εγώ, αλλά το Συνέδριο και οι συγκεκριμένες αποφάσεις που διαφαινόταν ότι θα παρθούν και με τις οποίες οι Εκοφίτες ήταν κάθετα αντίθετοι.
Οι Εκοφίτες μου το φύλαγαν. Φρόντισαν και πέτυχαν, με τις διασυνδέσεις τους, να απελαθώ από την Ιταλία. Από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ιταλίας, όμως, μου επετράπη να απελαθώ σε όποια χώρα ήθελα. Με την υπόδειξη του Κόμματος, ζήτησα τη Γαλλία. Με το ένα τρένο έφυγα και με το άλλο επέστρεψα στη Ρώμη, αλλά για πολύ καιρό ήμουν χωρίς άδεια παραμονής. Η επίθεσή τους εναντίον μου ολοκληρώθηκε στην Ελλάδα. Η Διεύθυνση Ασφαλείας της Λαμίας κάλεσε τον πατέρα μου πληροφορώντας τον ότι ο γιος του δε σπουδάζει, αλλά ασχολείται καθαρά με την πολιτική στην Ιταλία. Τον τρομοκράτησαν, μάλιστα, λέγοντάς του ότι, αν δε με συνετίσει, θα αργήσει να με ξαναδεί, γιατί θα περάσω πολλά χρόνια στη φυλακή.” Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ

Σάββατο, Απρίλιος 2nd, 2016

Ξεκινάμε τη δημοσίευση των κεφαλαίων του βιβλίου “Οι Νεοφασιστικές Οργανώσεις στη Νεολαία”, έκδοσης της Δημοκρατικής Κίνησης Νέων “Γρηγόρης Λαμπράκης” του 1963.
Τα κεφάλαια της έκδοσης χοντρικά είναι τέσσερα. Αλλά κάποια από αυτά είναι πολυσέλιδα. Σκεφτόμαστε, λοιπόν, για λόγους οικονομίας χρόνου αλλά και να εξυπηρετήσουμε την ανάγνωση και την παρακολούθηση από τους φίλους και αναγνώστες μας, να παρουσιάσουμε κάποια από αυτά σε υποκεφάλαια, όπως αυτά τα έχει χωρίσει και ο συντάκτης της μελέτης, ο Ανδρέας Λεντάκης.
Το σημερινό κεφάλαιο είναι – θα λέγαμε – το θεωρητικό μέρος. Του είχε δώσει το γενικό τίτλο: “Φασισμός και Νεολαία”. Θα προσπαθήσει να μας εισαγάγει, όπως δηλώνει και στο ξεκίνημα, στην αναζήτηση απαντήσεων σε βασικά ερωτήματα, όπως: “Γιατί δημιουργούνται, από ποιον και για ποιο σκοπό, με ποιες μέθοδες δουλεύουν, πώς και γιατί πλησιάζουν τη Νεολαία” οι φασιστικές οργανώσεις.
Κάποια σημεία, ορισμένα ονόματα, και κάποιες οργανώσεις φασιστικές ίσως να είναι παντελώς άγνωστα σε όποιον δεν έζησε την εποχή ή δεν έχει διαβάσει την ιστορία της. Καλό είναι, όμως, να μη σταματήσουμε σε αυτό το “εμπόδιο”. Στα κεφάλαια που θα ακολουθήσουν ο Λεντάκης μάς παρουσιάζει αυτές τις ευρύτερες και μικρότερες φασιστικές οργανώσεις και ομάδες που έδρασαν στην Ελλάδα αυτή την περίοδο, πριν και μετά το 1963.
Μη λησμονούμε ότι η χρονιά έκδοσης του βιβλίου αυτού είναι μια χρονιά ορόσημο όχι μόνο για τη δημιουργία του Κινήματος των Λαμπράκηδων και του αριστερού κινήματος, αλλά για όλη την Ελλάδα, για την πορεία της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Το Μάη της χρονιάς αυτής, το παρακράτος και η δράση των νεοφασιστικών οργανώσεων δολοφόνησαν το Γρηγόρη Λαμπράκη. Αυτό το γεγονός υπήρξε η αφορμή για να γεννηθούν οι Λαμπράκηδες, να συσπειρωθούν νέοι πολλοί στις γραμμές τους, να ξεκινήσει ένα μαζικό νεανικό κίνημα για αλλαγή στην ποιότητα ζωής, στην καθημερινότητα, διεκδικώντας δικαιώματα και ελευθερίες, παλεύοντας για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό.
Σ’ αυτή τη δράση τους έρχονται να “συναντηθούν με το παγκόσμιο κίνημα νέων που εξεγειρόταν και διαδήλωνε ενάντια στους μικρούς νέους πολέμους που ξεφύτρωναν, ενάντια στους πυρηνικούς εξοπλισμούς, ζητώντας απελευθέρωση από όσα καταδυνάστευσαν τις προηγούμενες γενιές.
Ο νεοφασισμός, λοιπόν, έπρεπε να ετοιμάσει τις στρατιές του… Ακόμα η παγκοσμιοποίηση δεν είχε εδραιωθεί. Ετοιμαζόταν, βέβαια…
Και οργανωνόταν εφαρμόζοντας μικρούς ελέγχους και μικροεπεμβάσεις στην εθνική κυριαρχία λαών, που βρίσκονταν σε κρίσιμες γεωπολιτικά περιοχές.
Εδώ, σ’ εμάς, οργάνωσαν και έκαναν πράξη το πραξικόπημα των συνταγματαρχών. Και ο φασισμός έκατσε στην πλάτη μας για 7 χρόνια… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »