Αρχεία για τον μήνα Ιούνιος, 2015

Ο Μίκης “επενδύει” στην ενότητα του λαού μας…

Τρίτη, Ιούνιος 30th, 2015

Ψάχναμε, με αγωνία, να “ακούσουμε” τη φωνή του Μίκη σ’ αυτές τις κρίσιμες ώρες, τις μαρτυρικά μεγάλες μέρες που κυοφορούν κινδύνους ή και μεγάλες αλλαγές, ίσως και ανατροπές.
Θα θέλαμε να πιστέψουμε ότι θα μείνουμε όρθιοι μέσα στη λαίλαπα των επιθέσεων και της νέας μορφής ολοκληρωτισμού.
Και νιώσαμε να δικαιώνεται η ελπίδα και η αγωνία μας. Ο Μίκης είναι εδώ, μαζί μας. Νιώθουμε ζεστή και δυνατή την ανάσα και τη σκέψη του στην καρδιά και το μυαλό μας.
Έγραψε ένα άρθρο χθες… και εμείς σπεύδουμε να το αναδημοσιεύσουμε ως μια φωνή θάρρους και ψυχραιμίας στη δύσκολη ώρα. Και το έχουμε τόσο -μα τόσο- ανάγκη να ακούμε και να ξανακούμε για ενότητα, ωριμότητα και ψυχραιμία, που είναι τόσο αναγκαίες, αλλιώς…
Διαβάστε το… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Να μην ξανανιώσουμε ούτε την ανάσα του φασισμού στην πλάτη μας…

Κυριακή, Ιούνιος 28th, 2015

Οι μέρες που διανύουμε είναι πονηρές, επικίνδυνες θα λέγαμε.
Η ολοκληρωτική αντίληψη των ισχυρών, η αποικιοκρατική τους συμπεριφορά, ελάχιστα απέχει από το να χαρακτηριστεί φασίζουσα.
Οπωσδήποτε, δεν οδηγεί σε συνεργασία των λαών, δεν διακρίνεται κλίμα ισοτιμίας των κρατών. Αντίθετα, οι οικονομικά ισχυροί επιδιώκουν να επιβεβαιώσουν την κυριαρχία τους σε βάρος όσων βρέθηκαν να “ματώνουν” στα νύχια τους.
Θέλοντας να θυμίσουμε τη φρίκη του τέρατος του φασισμού αναρτούμε και πάλι τα κεφάλαια από το βιβλίο “Σκέψου Άνθρωπε” που δημοσιεύσαμε στο blog των Λαμπράκηδων.
Καλούμε όσους δεν το έχουν διαβάσει να συμβουλευτούν τις ενότητες του συγκλονιστικού αυτού βιβλίου, που στα ιταλικά ο τίτλος του είναι: “Pensaci uomo”, πατώντας εδώ, προκειμένου να μεταφερθούν στη σχετική ενότητα του blog των Λαμπράκηδων. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Η “αληθινή πραγματικότητα” για την οποία μιλά ο Μίκης

Πέμπτη, Ιούνιος 25th, 2015

Είχαμε διαβάσει, πολύ νωρίτερα, την τοποθέτηση αυτή του Μίκη Θεοδωράκη για τα τεκταινόμενα σε βάρος της Ελλάδας και του ευρύτερου γεωπολιτικού χώρου της Μεσογείου και των Βαλκανίων μέσα στο πλαίσιο της αναδιάταξης των δυνάμεων και των παγκόσμιων πόρων.
Δεν είχαμε προλάβει να το αναρτήσουμε στο blog των Λαμπράκηδων. Μετά, παρέσυραν κι εμάς τα γεγονότα και τα συναισθήματα, προσωπικά και γενικά.
Έλα, όμως, που το “παιχνίδι” σε βάρος μας και σε βάρος της παγκόσμιας Ειρήνης και Δημοκρατίας συνεχίζεται… Και συνεχίζεται με ρυθμούς επικίνδυνους και οδηγεί σε δρόμους ανεξέλεγκτους. Νιώθουμε την αγανάκτηση μέσα μας να φουντώνει, την οργή να ανδρώνεται. Και, φυσικά, ελλοχεύει πάντα και ο κίνδυνος της αδράνειας και της αδιαφορίας… Και, όταν αυτά τα συναισθήματα από ατομικά γίνουν συλλογικά, ε, τότε, η ρήξη με όλους και με όλα βρίσκεται προ των πυλών.
Και να, που ο Μίκης έχει την ψυχραιμία, και πάλι, να δαμάζει το συναίσθημα και να επεξεργάζεται λύσεις και προτάσεις διεξόδου. Τουλάχιστον, η σκέψη του, ώριμη και παραγωγική, προσφέρεται για προβληματισμό.
Και δεν πρέπει να περιμένουμε… Ο χρόνος κυλά σε βάρος μας… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Κοντά στη γραμμή του τέλους … ή της εκκίνησης;…

Δευτέρα, Ιούνιος 22nd, 2015

Άλλη μια “κρίσιμη” μέρα, άλλη μια “κρίσιμη” διαπραγμάτευση, καινούριο τρενάρισμα στο τραπέζι, ροκάνισμα του χρόνου, δοκιμασία των αντοχών και των ανοχών, ώστε τα μέσα και τα φερέφωνα να επιτύχουν αυτό που πέντε μήνες τώρα δεν έχουν κατορθώσει: να αγανακτήσει ο λαός με τη διαπραγματευτική τακτική, να φοβηθεί, να γίνει ξανά πειθήνιο όργανο στα χέρια των νέων “κατακτητών”.
Και ενώ τα νεύρα μας δοκιμάζονται σε επικίνδυνο βαθμό, κι ενώ οι δυνάμεις της τάξης και της ασφάλειας βρίσκονται σε επιφυλακή, καθώς καλλιεργούνται σενάρια – και πάλι – εκτροπής και αποσταθεροποίησης, διαβάσαμε το παρακάτω άρθρο του Νίκου Σταματάκη, που δημοσιεύτηκε χτες, 21 Ιουνίου 2015, στον ιστότοπο του Μ. Ιγνατίου.
Το μήνυμα δυνατό και βαθιά αισιόδοξο. Μας έκανε να ξανανιώσουμε χαμένα συναισθήματα και πνιγμένες βαθιά μέσα μας αλήθειες, που τροφοδοτούν ελπίδες και δυνάμεις αντίστασης.
Αντίσταση στη λαίλαπα που μας κυκλώνει, μας πνίγει και επιχειρεί να μας βυθίσει ξανά βαθιά στην ανυποληψία, στην εξάρτηση. Που επιχειρεί να πετύχει αυτό που αιώνες σκλαβιάς δεν πέτυχαν, αυτό που η ναζιστική Κατοχή δεν ολοκλήρωσε, αυτό που οι εμφύλιοι πόλεμοι απείλησαν να κάνουν πράξη αφανίζοντας αιώνες ύπαρξης και ιστορίας, αιώνες προσφοράς στην ανθρωπότητα και στον πολιτισμό.
Αυτές τις αξίες και την προσφορά του Ελληνισμού τονίζοντας ο αρθρογράφος από τη Νέα Υόρκη κινητοποίησε μέσα μας τα αντανακλαστικά τα απαραίτητα, ώστε να βρούμε και πάλι δυνάμεις και να αντισταθούμε στην αγωνία που μας διακατέχει και να πιστέψουμε στον αγώνα που δίνουμε ως ελληνικό κράτος και ως ελληνικό έθνος.
Αντιγράφουμε και αναρτούμε το άρθρο του Νίκου Σταματάκη και τον ευχαριστούμε για την συμμετοχή του στην εθνική ανάταση… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Απορίες και εικασίες για την οικονομική κρίση

Πέμπτη, Ιούνιος 18th, 2015

Έχουμε πάνω από μήνα ολοκληρώσει τη μελέτη του βιβλίου του φίλου μας Νίκου Ρόδιου, που έχει τον τίτλο “Απορίες και εικασίες για την οικονομική κρίση”.

Θελήσαμε από την πρώτη στιγμή να προβούμε σε ανάρτηση των κεφαλαίων του, προκειμένου να κάνουμε κοινωνούς και τους δικούς μας φίλους και αναγνώστες του περιεχομένου και των αναλύσεων που εμπεριέχονται σ’ αυτό το πόνημα του Νίκου Ρόδιου.
Ο συγγραφέας και φίλος γνωρίζει πολύ καλά και από τα μέσα τα τεκταινόμενα και τα συμβαίνοντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για χρόνια υπηρέτησε σε ανώτατο επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως ένας από τους υψηλά ιστάμενους διευθυντές της. Έχαιρε ιδιαιτέρας εκτίμησης από τους συναδέλφους του τόσο για το εύρος των γνώσεων όσο και για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του. Και οι συντοπίτες μας και συντοπίτες του τον εκτιμούν βαθύτατα γνωρίζοντας ότι δεν υπήρξε ποτέ άνθρωπος των “υπογείων διαδρομών” και της διαπλοκής.
Από τη θέση του αυτή επί χρόνια ζούσε και μελετούσε την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία όλοι – σχεδόν – τόσο πιστέψαμε και για την οποία αγωνιστήκαμε.
Ο Νίκος Ρόδιος, τώρα, στο βιβλίο του, βλέπει αυτή την Ευρώπη να διολισθαίνει στην αποδόμηση του οικοδομήματος που με τόσες ελπίδες χτίστηκε…
Όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλο της έκδοσης από τις εκδόσεις “ΔΙΑΣΤΙΧΟ”: “Η κρίση, στην οποία έχουμε εμπλακεί από το 2009, διαρκεί ακόμη. Την οικονομική της εκδοχή τη γνωρίζουμε από τα ΜΜΕ. Την κοινωνική της διάσταση τη βιώνουμε καθημερινά. Ο συγγραφέας, στο βιβλίο του αυτό, δίνει μια άλλη διάσταση. Αυτή της σύγχρονης παγκόσμιας χίμαιρας, που δεν θα τελειώσει σύντομα, γιατί η πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας, ακολουθώντας «οδηγίες εταίρων», θα βαδίζει σε άγνωστες ατραπούς.
Σ’ αυτή τη μελέτη αναλύονται οι πολιτικοευρωπαϊκές ίντριγκες, τα γεωστρατηγικά συμφέροντα, οι χρηματοπιστωτικές «λαβές», οι τρόικες και τα μνημόνια, και εισάγονται προβληματισμοί για το ελληνικό αύριο. Ένα αύριο δυσοίωνο και χειραγωγούμενο από «εταίρους» και «πιστωτές».”

Το βιβλίο αυτό βρίσκεται στα χέρια μας λόγω της ιδιαίτερης σχέσης του Παληοτάκη με τον Νίκο Ρόδιο. Το αναζητήσαμε σε βιβλιοπωλεία της Λαμίας αλλά και σε κάποια της Αθήνας και διαπιστώσαμε ότι αγνοούσαν τη συγκεκριμένη έκδοση και το σημαντικό αυτό πόνημα.
Και επειδή το οπισθόφυλλο θεωρούμε πως δεν αποτυπώνει όλο το βάθος και το εύρος της σκέψης και της ανάλυσης του κυρίου Ρόδιου, αποφασίζουμε να δημοσιεύσουμε τις “Εισαγωγικές Σκέψεις” του συγγραφέα, που θα επιτρέψουν στον αναγνώστη να διαμορφώσει μια καλύτερη εικόνα για όσα στο βιβλίο εξετάζονται.
Και ελπίζουμε να γίνει κτήμα του ευρύτερου ελληνικού αναγνωστικού κοινού. Και ελπίζουμε η ζήτηση να “αναγκάσει” τον εκδότη να προωθήσει και να “περπατήσει” το βιβλίο, ώστε οι  βιβλιοπώλες να το “ανεβάσουν” στα ράφια τους.
Διαφορετικά, δεν καταλαβαίνουμε γιατί ένας τέτοιος “θησαυρός” να μένει άγνωστος στην Ελλάδα… Το απαιτούν, ίσως, κάποιοι “φίλοι” μας;… Μήπως πρέπει να βρούμε κάποιοι το θάρρος και το σθένος να γίνει γνωστό με κάποιο τρόπο;…Όποιος κι αν είναι αυτός… Ο Παληοτάκης είναι πρόθυμος και διατεθειμένος να το “ανεβάσει” στο blog των Λαμπράκηδων, γιατί πιστεύει ότι είναι χρέος του κάθε έντιμου συμπολίτη να κάνει γνωστό αυτό το έργο σε όλους τους Έλληνες, στους οποίους, τελικά, ανήκει, όπως και κάθε πνευματικό έργο μεγάλων δημιουργών… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Όταν αναγνωρίζεται και τιμάται η προσφορά…

Κυριακή, Ιούνιος 14th, 2015

Πέρσι τον Ιούνιο είχαμε γράψει ένα αφιέρωμα για την είδηση που είχαμε διαβάσει στην τοπική εφημερίδα της Φθιώτιδας, την “ΗΜΕΡΑ”, για τη δωρεά 3.500 τίτλων βιβλίων από πλευράς του συμπολίτη μας Κώστα Γεωργουσόπουλου στο Γυμνάσιο Αταλάντης.
Ένα χρόνο μετά, διαβάσαμε στην ίδια εφημερίδα πως η βιβλιοθήκη που θα φιλοξενήσει τη δωρεά έχει πια στηθεί και θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση για να τιμηθεί ο Κώστας Μύρης, “κατά κόσμον” Κώστας Γεωργουσόπουλος.
Η εκδήλωση προς τιμήν του έργου και της προσφοράς του συντοπίτη μας θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 17 Ιουνίου και στις 19.00 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Γυμνασίου Αταλάντης.
Είναι από τις λίγες φορές που τιμάται εν ζωή η προσφορά ενός ανθρώπου, στην προκειμένη του Κώστα Γεωργουσόπουλου, που τόσο αγάπησε και τόσα προσέφερε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αταλάντη, που ποτέ δεν την ξεχνά και από όσο φαίνεται την έχει μέσα στις προτεραιότητες της ζωής του…
Όπως είχαμε γράψει και πέρσι τον Ιούνιο “Θα μπορούσαν, λοιπόν, να επανδρωθούν οι βιβλιοθήκες των σχολείων της Ελλάδας από δωρεές συμπολιτών μας. Όλοι έχουμε αυτή τη δυνατότητα προσφοράς. Ίσως όχι της τάξης μεγέθους του Κ. Γεωργουσόπουλου. Ο Γεωργουσόπουλος είναι “βιβλιοφάγος”, η βιβλιοθήκη του τεράστια… Ποιος να συγκριθεί μαζί του!…”
Όποιος ενδιαφέρεται να διαβάσει την περσινή αναφορά μας μπορεί να πατήσει εδώ. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Όταν οι “Σόιμπλε” κάνουν τους κυρίαρχους… η ανθρωπότητα κινδυνεύει

Παρασκευή, Ιούνιος 12th, 2015

Ήταν το Δίστομο, είναι και τα συνεχή “σκαμπανεβάσματα” για τη “λύση” και τη “συμφωνία” σχετικά με το ελληνικό χρέος και τις ελληνικές “υποχρεώσεις”, που μας ώθησαν να κάνουμε τη σημερινή ανάρτηση. Και δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε αναρτώντας και πάλι τις ενότητες του “Σκέψου Άνθρωπε”, προκειμένου να ωθήσουμε τους συνανθρώπους και τους συμπολίτες σε σκέψεις αναφορικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί ο ολοκληρωτισμός και οι απόπειρες υποταγής των λαών.

Σήμερα θα αναρτήσουμε ένα μικρό βίντεο από το “Αρχείο Παληοτάκη” για το στρατόπεδο συγκέντρωσης-εξόντωσης ανθρώπων, το γνωστό από την ελληνική λογοτεχνική παραγωγή και την ελληνική μουσική, και εννοούμε το Μαουτχάουζεν.
Το στρατόπεδο “φιλοξένησε” και εξολόθρευσε χιλιάδες ανθρώπων, με μοναδικό κριτήριο το γεγονός ότι δεν ήταν “άριοι”, αλλά ήταν διαφορετικοί: Εβραίοι, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι, αντιφρονούντες… και όσοι δεν κρίνονταν επαρκείς στο ναζιστικό καθεστώς.

Και οι “Σόιμπλε” του δικού μας κόσμου επιμένουν… σ’ ένα σχέδιο μιας νέου τύπου παγκόσμιας κυριαρχίας και ελέγχου των λαών. Ένα σχέδιο εξόντωσης κάθε συλλογικής αντίδρασης, υποταγής και εξευτελισμού των λαών, υπονόμευσης των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων.
Πώς τα φέρνει η συγκυρία αλλά και ο παγκόσμιος προγραμματισμός να “χτυπάνε” και πάλι την Ελλάδα,παρ’ όλες τις ευθύνες μας ως λαός αλλά κυρίως ως “κυβερνήτες”. Βιώνουμε και πάλι την “ελληνική μας μοναξιά”. Θα αναφωνήσουμε, άραγε, μαζί με τον Διονύση “Ζήτω η Ελλάδα και κάθε τι μοναχικό στον κόσμο αυτό”;
Εμείς θα θέλαμε μαζί του να παροτρύνουμε τον εαυτό μας και όσους ακόμη ποθούν να αντισταθούν γι’ αυτήν την Ελλάδα που θέλουμε να την κρατήσουμε δική μας και τις αποφάσεις να τις παίρνουμε εμείς για εμάς: “την Ελλάδα που αντιστέκεται, την Ελλάδα που επιμένει, κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει.”

Θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε στους εκάστοτε “Σόιμπλε”, αν αυτοί δεν καταλαβαίνουν, για να μάθουν πού μας οδηγούν με συμπεριφορές που επιδιώκουν να μηδενίσουν τους λαούς και να τους στερήσουν την ανθρώπινη και πολιτική και εθνική αξιοπρέπεια. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Για το Δίστομο… με μερικές ώρες καθυστέρηση

Πέμπτη, Ιούνιος 11th, 2015

Χτες ήταν η “επέτειος” της σφαγής στο Δίστομο. Παρών επί τόπου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η Πρόεδρος της Βουλής. Τόνισαν το ηθικό θέμα – εκτός από αυτό των οικονομικών αποζημιώσεων – που τίθεται από την αναγνώριση της θηριωδίας και της ηθικής αποκατάστασης των θυμάτων και των επιζώντων συγγενών – αυτοπτών μαρτύρων.
Δεν προλάβαμε να ετοιμάσουμε κάτι καινούριο. Εξάλλου, ο ελληνικός λαός, πλέον, ενημερώνεται από πολλές πηγές.
Δύο χρόνια πριν, την Άνοιξη του 2013, ως blog είχαμε κάνει ένα εκτενές αφιέρωμα στη σφαγή που έκαναν οι ναζί στο Δίστομο. Και όχι μόνο. Είχαμε παρουσιάσει, στα μέτρα του δυνατού, το μεγαλύτερο μέρος των θηριωδιών που διέπραξαν οι ναζί στη χώρα μας και στο λαό μας. Κι αυτό, όχι για λόγους αντεκδίκησης, αλλά για να καταφέρουμε, κάποια στιγμή, να δικαιωθούμε ως λαός.
Ενημερώνουμε τους νέους αναγνώστες μας ότι είχαμε αναρτήσει και όλα τα κεφάλαια του σχετικού βιβλίου με τίτλο “Σκέψου Άνθρωπε” (Pensaci uomo) για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του μισητού Τρίτου Ράιχ. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Με τον Φλαμπουράρη, πάνω από τριάντα χρόνια πριν

Δευτέρα, Ιούνιος 8th, 2015

Ξεφυλλίζοντας το αρχείο μου, που όλο νομίζω πως τελειώνει κι όλο καινούριο υλικό ανασύρω από τα γόνιμα χρόνια των αγώνων, βρήκα φωτογραφικό υλικό με τον -κατά τριάντα και βάλε χρόνια νεότερο- Αλέκο Φλαμποράρη, Υπουργό Επικρατείας σήμερα.

Πρόκειται για τρεις φωτογραφίες από την 6η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, στις 22 Μαΐου του 1983. Τότε εγώ παρευρισκόμουν ως Γενικός Γραμματέας της Αδέσμευτης Κίνησης Ειρήνης (Α.Κ.Ε.), με Πρόεδρο τον Χριστρόφορο Αργυρόπουλο και Αντιπρόεδρο τον Μιχάλη Περιστεράκη. Ο Αλέκος, τότε, συμμετείχε από πλευράς του κόμματος.

Βρισκόμασταν κι οι δυο στην ηλικία της ώριμης και έμπειρης δράσης. Και πιστεύαμε ότι αλλάζουμε τον κόσμο, αν και ήμασταν στην ηχηρή πολιτική μειοψηφία. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »