Αρχεία για τον μήνα Απρίλιος, 2015

Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς – Επίλογος

Πέμπτη, Απρίλιος 30th, 2015

Φτάσαμε στον “Επίλογο” του βιβλίου “Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς”.
Η συγγραφέας επιδιώκει να δώσει κάποιες απαντήσεις ή να εξαγάγει συμπεράσματα σχετικά με την πορεία των Λαμπράκηδων σε επίπεδο οργάνωσης αλλά και στον τομέα της πολιτικής – κομματικής δουλειάς.
Η στενή σχέση της ηγεσίας των Λαμπράκηδων με την ΕΔΑ και το ΚΚΕ φαίνεται να καθόρισε την πορεία και την εξάπλωσή της, σύμφωνα με τη συγγραφέα. Κατά την εκτίμησή της, η πρώτη περίοδος ζωής και δράσης της Νεολαίας υπήρξε αναμφισβήτητα περισσότερο θετική αναφορικά με τη δεύτερη, όταν ο “εναγκαλισμός” με τις κομματικές εξουσίες ήταν πιο “σφιχτός”.
Φυσικά, δεν παραλείπει η συγγραφέας να επισημάνει πως η περίοδος που ανδρώθηκε το κίνημα των Λαμπράκηδων ήταν ένα διάστημα που η νεολαία ένιωθε έντονη την ανάγκη της ενεργού συμμετοχής στα κοινά, της πολιτικοποίησης, της δράσης για το χτίσιμο μιας κοινωνίας και μιας πολιτείας δημοκρατικής, συμμετοχικής, αληθινής… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς – Η ιδεολογική δουλειά

Δευτέρα, Απρίλιος 27th, 2015

Στην προηγούμενη ενότητα από το βιβλίο “Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς”, διαβάζαμε για έλλειψη στελεχών και αδυναμία κάλυψης των αναγκών των οργανώσεων με ανθρώπους που θα μπορούσαν να δώσουν την απαραίτητη ώθηση προς τα μπρος και να εμπνεύσουν τους νέους για την αναγκαιότητα να δυναμώσουν και να πλατύνουν οι οργανώσεις των Λαμπράκηδων.
Σήμερα πληροφορούμαστε για τις ενέργειες και τις δράσεις των Λαμπράκηδων στον τομέα της ιδεολογικής δουλειάς.
Η συγγραφέας μάς ενημερώνει για τα περιοδικά και τις εκδόσεις των Λαμπράκηδων συνοδεύοντας τις πληροφορίες που μας δίνει με σχόλια και κριτική επί του περιεχομένου των δράσεων και των εκδόσεων.
Προσπάθειες, λοιπόν, όπως διαβάζουμε, έγιναν αρκετές. Άλλες με διάρκεια και άλλες με εξαιρετικά σύντομη παρουσία στον εκδοτικό χώρο. Άλλες, επίσης, είχαν καθαρά πολιτικό περιεχόμενο και προορισμό, ενώ άλλες εκδόσεις, όπως “η Γενιά μας”, φιλοδοξούσαν να αγγίξουν πλατύτερες ομάδες νέων και να έχουν ευρύτερου ενδιαφέροντος θέματα και άρθρα.
Σημαντική ήταν, ακόμη, η δημιουργία του “Ελεύθερου Πανεπιστημίου” στη Θεσσαλονίκη, με μαθήματα και διαλέξεις που κρατούσαν το ενδιαφέρον των συμμετεχόντων αλλά και… “κέντριζαν το ζήλο” των Αρχών, που -τελικά- έστειλαν τη Χωροφυλακή, για να επιβάλει το άμεσο κλείσιμό του μετά από ένα χρόνο λειτουργίας. Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς – Η έλλειψη στελεχών

Παρασκευή, Απρίλιος 24th, 2015

Η αριθμητική ανάπτυξη και το πλάτεμα της οργάνωσης των Λαμπράκηδων ήταν εντυπωσιακή και αρχικά στέγασε στους κόλπους της πολλούς νέους από την επαρχία και από τις αστικές περιοχές.
Αυτό έγινε επαρκώς σαφές σε προηγούμενες ενότητες του βιβλίου “Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς”.
Στη σημερινή -μικρή- ενότητα διαβάζουμε πως ένα μεγάλο πρόβλημα της Νεολαίας Λαμπράκη ήταν η “έλλειψη στελεχών”, που θα μπορούσαν να διαμορφώνουν ένα κλίμα, να μεταδίδουν στέρεα τις ιδέες από τις οποίες εμπνέονταν οι Λαμπράκηδες αλλά και γενικότερα οι νέοι της εποχής.
Θα τολμούσαμε να σχολιάσουμε πως η “αρρώστια” της Αριστεράς ήταν και στους Λαμπράκηδες κυρίαρχη: περίμεναν τις οδηγίες, την καθοδήγηση κεντρικά και έπνιγαν τις πρωτοβουλίες.
Κυριότερα, όμως, δεν φρόντιζαν να ξεπηδήσουν μέσα από τις τάξεις τους νέες δυνάμεις, που θα έπαιρναν τη σκυτάλη από τους μεγαλύτερους στην ηλικία, αλλά και που θα συγκρούονταν δημιουργικά και παραγωγικά μαζί τους.
Δεν βοήθησαν τη νέα γενιά να διαπαιδαγωγηθεί, ώστε να αναλάβει επάξια τα ηνία από τη γενιά της ΕΠΟΝ.
Να έφταιγε άραγε ο χρόνος ζωής και δράσης του Κινήματος, που ήταν εξαιρετικά σύντομος; Μήπως οι συνθήκες, που δεν έγιναν επαρκώς κατανοητές; Ίσως εμμονές και φόβοι των ηγετών της Αριστεράς, που έζησαν χρόνια σε φυλακές και εξορίες και ήταν αποκομμένοι από τα χρόνια και τις νοοτροπίες που έτρεχαν και τους προσπερνούσαν ζητώντας να μεταδώσουν την εμπειρία τους και να βοηθήσουν τους νέους να ανοίξουν τα φτερά τους…
Αντί γι’ αυτά, οι νέοι Λαμπράκηδες μάτωσαν και ανάλωσαν δυνάμεις σε αγώνες και συγκρούσεις, που τελικά τους άφησαν άοπλους μπροστά στη δικτατορία των συνταγματαρχών… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς – Στο περιθώριο της αριθμητικής ανάπτυξης

Παρασκευή, Απρίλιος 17th, 2015

Η αριθμητική ανάπτυξη και τα “κενά” που αυτή άφησε αποτελεί το θέμα της σημερινής μας ανάρτησης από το βιβλίο “Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς”.
Η συγγραφέας έχει δείξει -σε προηγούμενες ενότητες- ότι η Νεολαία Λαμπράκη γνώρισε μια εκρηκτική αριθμητική ανάπτυξη τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της. Όπως και η ίδια υποστηρίζει, είχε κερδίσει μεγάλο τμήμα της μαθητικής νεολαίας, πολλούς νέους των αστικών κέντρων και αρκετούς νέους στην επαρχία, όπου τα πράγματα ήταν σαφώς πιο δύσκολα.
Σ’ αυτό το κεφάλαιο εντοπίζει τις αδυναμίες και τα “κενά” που προέκυψαν στην προσπάθεια αριθμητικής εξάπλωσης. Ισχυρίζεται, δηλαδή, η συγγραφέας πως οι αδυναμίες επιρροής της Νεολαίας “στην εργατική νεολαία, στους σπουδαστές τεχνικών σχολών, στην αγροτική νεολαία και στις γυναίκες” ήταν μεγάλες και, κυρίως, τις θεωρεί αποτέλεσμα του στόχους της μαζικότητας και της αριθμητικής ανάπτυξης, που “ξέχασε” τους ευαίσθητους αυτούς τομείς ή τους παραμέλησε.
Η αναφορά, βέβαια, που κάνει στο θέμα των γυναικών μάλλον δείχνει πως οι “υπεύθυνοι” της Νεολαίας και του Κόμματος θεωρούσαν δευτερεύουσας σημασίας την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση των γυναικών. Κι αυτό, γιατί διαβάζουμε ότι άφηναν τη δράση της γυναικείας πολιτικοποίησης και κοινωνικοποίησης στην ατομική πρωτοβουλία γυναικών από τη Νεολαία. Αυτό, αν δεν απατώμεθα, υποδεικνύει υποτίμηση της σημασίας του όλου ζητήματος. Παρόλο που, όπως σε άλλες σελίδες του βιβλίου έχουμε διαβάσει, οι Λαμπράκισσες ήταν εξαιρετικά ενεργές και συμμετοχικές, και υπέστησαν διώξεις πολλές. Δεν αμφιβάλλουμε ότι η πολεμική που θα αντιμετώπιζαν οι γυναίκες από οικογένεια αλλά και το στενότερο και ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον θα ήταν απείρως σκληρότερη από την πολεμική σε βάρος των νέων αντρών.
Άρα, και οι Λαμπράκηδες διέπραξαν το ίδιο σφάλμα: προέταξαν τους αριθμούς σε βάρος της ποιοτικής ανάπτυξης και ευαισθητοποίησης…
Και στον τομέα, στον οποίο η αριθμητική ανάπτυξη ήταν σαφώς μεγαλύτερη, στις τάξεις των μαθητών δηλαδή, φρόντισαν υπουργικές εγκύκλιοι, υπουργοί, γονείς και καθηγητές να σπείρουν την τρομοκρατία, τον έλεγχο συμπεριφορών εντός και εκτός σχολείου. Οι ποινές, οι αποβολές έπεφταν στα κεφάλια των “απείθαρχων” μαθητών, ακόμα και αυτών που πρόσφεραν λουλούδια στον Μίκη ή τραγουδούσαν τραγούδια του…
Κι αυτά στη δημοκρατία του Γεωργίου Παπανδρέου… Στη δημοκρατία… όχι στη δικτατορία των συνταγματαρχών… Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς – Η Νεολαία Λαμπράκη και οι «φραξιονιστές»

Κυριακή, Απρίλιος 12th, 2015

Από το βιβλίο “Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς” σήμερα ολοκληρώνουμε την ενότητα που αναφέρεται στις σχέσεις της Νεολαίας Λαμπράκη με τα άλλα κινήματα και τις νεολαιίστικες οργανώσεις.
Το κεφάλαιο αυτό επιχειρεί να μελετήσει τη σχέση με τις αποκαλούμενες -τότε- “φραξιονιστικές” ομάδες.
Η συγγραφέας αναφέρει περιστατικά και συμπεριφορές, με κορυφαίο αυτό της διαγραφής και της μετέπειτα “ηρωοποίησης” του Σωτήρη Πέτρουλα, που κατηγορήθηκε ως μαοϊκός.
Ήταν και οι συνθήκες “πρόσφορες” με την σινοσοβιετική διαμάχη αλλά και με έναν σχετικό “εκδημοκρατισμό” που επιχειρούνταν στη χώρα μας.
Το κεφάλαιο αυτό ίσως να προκαλέσει αμηχανία και απορίες στον αναγνώστη. Ως πρόκληση ανάγνωσης και προανάκρουσμα του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει καταγράφουμε προκαταβολικά τον επίλογο της ενότητας με τα συμπεράσματα της συγγραφέως:
“Η ανάπτυξη των διάφορων αυτών κινημάτων («Αναγέννηση», Φ.Ν.Χ., «ΠΑΝΔΗΚ Σ. Πέτρουλας», κτλ.) και η μαζικοποίηση της ΕΔΗΝ παράλληλα με τη Δ.Ν.Λ. οδηγούν σε δύο συμπεράσματα: πρώτον, ότι η περίπτωση της Νεολαίας Λαμπράκη δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο φαινόμενο αλλά εντάσσεται σε μια περίοδο που επιτρέπει στη νέα γενιά να εκφράζει ανοιχτά τις επιθυμίες και τις απόψεις της. Η Νεολαία Λαμπράκη δεν είναι απλά μια εξαίρεση, είναι η οργάνωση που εκμεταλλεύεται πιο μαζικά μια κατάσταση που δημιουργήθηκε από το πολιτικό και ψυχολογικό σοκ του εκλογικού πραξικοπήματος του 1961, μορφοποιήθηκε με τον ανένδοτο αγώνα και κορυφώθηκε με τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Ο εκδημοκρατισμός της χώρας, η χαλάρωση της αστυνομικής τρομοκρατίας χάρη στην άνοδο του Κέντρου στην εξουσία τον Νοέμβριο 1963, ευνοούν ακόμα την πολιτική στράτευση της νέας γενιάς. Δεύτερον, οι νέες μέθοδοι που χρησιμοποίησε η Νεολαία Λαμπράκη για ένα νόμιμο και μαζικό κίνημα που ξεπερνάει τις συνήθειες της παρανομίας και τα συμπλέγματα της Αριστεράς μετά τον εμφύλιο, καθιστούν πια αναχρονιστική την επιμονή στο σεχταρισμό που διέπει τις σχέσεις με τις άλλες δημοκρατικές οργανώσεις. Η γεωγραφική και κοινωνική της έκταση, η καινούργια επαφή με τους νέους, η έκφραση ιδεών που μέχρι τότε κυκλοφορούσαν σ’ έναν πολύ στενό κύκλο, η δυνατότητα συζήτησης πάνω σε νέες βάσεις και σε συσχετισμό με μια κατάσταση που βρίσκεται σε εξέλιξη, ευνοούν την αποδέσμευση αντιφατικών ρευμάτων.
Ταυτόχρονα, η Νεολαία Λαμπράκη, διαποτισμένη από τις συνήθειες των κομμουνιστικών στελεχών της προηγούμενης γενιάς από τα οποία και διευθύνεται, αντιδρά με βιαιότητα σ’ αυτές τις τάσεις που της αντιτίθενται, προσπαθεί να τις απομακρύνει, αποφεύγει το διάλογο διακηρύσσοντας παράλληλα τη θέλησή της για ενότητα με όλους τους δημοκράτες. Απέναντι στην ΕΔΗΝ ακολουθεί μια πολιτική ανταγωνισμού στην αριθμητική ανάπτυξη, καλώντας την σ’ ένα κοινό Πατριωτικό Μέτωπο• μόνον ο φασιστικός κίνδυνος που πλησίασε με το βασιλικό πραξικόπημα θα αμβλύνει τις αντιθέσεις, επιτρέποντας μια έστω και πρόσκαιρη συμπόρευση.” Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς – Η Νεολαία Λαμπράκη και η ΕΔΗΝ

Δευτέρα, Απρίλιος 6th, 2015

Σ’ αυτή την ενότητα του βιβλίου “Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς” η συγγραφέας θίγει το ζήτημα των σχέσεων της Νεολαίας Λαμπράκη με τη Νεολαία της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, του παππού του σημερινού Γιώργου.
Μιλάμε για την ΕΔΗΝ, με την οποία ανέπτυξαν -σύμφωνα με τη συγγραφέα- “ανταγωνιστικές” σχέσεις οι Λαμπράκηδες. Κι αυτό μέχρι το πραξικόπημα του βασιλιά, οπότε οι αγώνες τους άρχισαν και πάλι να είναι κοινοί στις διαδηλώσεις και ενάντια στην αστυνομική βία.
Οι διαμάχες τους, πριν,  εξαντλούνταν στον έλεγχο του φοιτητικού κινήματος για την ηγεμονία της ΕΦΕΕ. Η διαμάχη αυτή -σύμφωνα με τη συγγραφέα- εμπόδιζε και τις δυο οργανώσεις να πολεμήσουν τον κοινό εχθρό και εξαντλούσαν τις δυνάμεις τους σε “κονταροχτυπήματα” υπεροχής και επιβολής της μιας εναντίον της άλλης… Κάτι που, ίσως, τις οδήγησε σε απώλεια δυνάμεων…

Η ομάδα του blog των Λαμπράκηδων Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »

Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς – Η Νεολαία Λαμπράκη και οι άλλες δημοκρατικές οργανώσεις της νεολαίας

Τετάρτη, Απρίλιος 1st, 2015

Η σημερινή ανάρτηση από το βιβλίο “Λαμπράκηδες, Ιστορία μιας γενιάς” αφορά στην απόπειρα της συγγραφέως να μελετήσει τις σχέσεις της Νεολαίας Λαμπράκη με τις άλλες δημοκρατικές νεολαιίστικες οργανώσεις που συνυπήρχαν εκείνη την περίοδο.
Η μελέτη αναφέρεται ειδικότερα στις σχέσεις με τη Νεολαία της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και με τους λεγόμενους “φραξιονιστές”.
Σήμερα περιοριζόμαστε στην εισαγωγή του κεφαλαίου, στην οποία διαβάζουμε και το “κάλεσμα” για ενότητα, προκειμένου να υπερασπιστούν τη Δημοκρατία, την Ειρήνη, την Κοινωνική Πρόοδο, που απειλούνται από φασιστικά μορφώματα που ενισχύουν τις δυνάμεις και την παρουσία τους την πολυτάραχη και πολυσήμαντη εκείνη περίοδο.

Η ομάδα του blog των Λαμπράκηδων Διαβάστε την υπόλοιπη καταχώριση »